Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/9194 K.2014/767

Taraflar arasında görülen davada .... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.11.2011 tarih ve 2008/525-2011/446 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14.01.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av. .. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1992 yılından beri davalının ... servisi olarak faaliyet gösterdiğini, davalının, 2005/4 sayılı Motorlu Taşıtlar Sektöründeki Dikey Antlaşmalar ve Uyumlu Eylemlere İlişkin Muafiyet Tebliği uyarınca bayii standartlarını revize etmek suretiyle yeni bir sözleşmeyi servislere gönderdiğini, 23.12.2006 tarihli bu sözleşmenin müvekkili elinde bulunmadığını, bu kapsamda davalının onayından geçen büyük bir inşaata başlandığını, daha sonra davalının yetkili servis sözleşmesine bitişik yetkili servis standartlarında 20.02.2008 tarihinde yeniden değişiklik yapması nedeniyle ilave süre talep ettiğini,

her ne kadar 2 yıl süre verilmiş ise de yeni inşaata girişmek yerine mevcut inşaatta bu standartların uygulanmasına başlandığını, bu standartların önemli inşaat değişiklikleri içerdiğini, masraf doğurucu olduğunu, servis hizmeti veren tarafı zor duruma soktuğunu, davalının 12.08.2008 tarihli ihtarnamesiyle mevcut servisin standartlara sahip olmadığı, yeni tesisin de tamamlanamadığı gerekçesiyle sözleşmeyi feshettiğini bildirdiği, yaptırılan tespitlerden anlaşılacağı üzere, mevcut servisin standartlarda olduğu,

ek inşaatın %90 oranında tamamlandığını, inşaatın uzamasının nedeninin davalının sık sık standart değiştirmesinden kaynaklandığını, bu nedenle asıl sözleşmenin geçici maddesinin hükmünün kalmadığını, 31. maddeye uygun olarak 15 günlük süre verilmediğini, yetkili servis sözleşmenin tek taraflı olarak dayatıldığını ve ıslah isteminde bulunarak, sözleşmenin feshinin geçersizliğine ve 100.000 TL zararın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında 23.12.2006 tarihli yetkili servis sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmenin ayrılmaz parçası olan 'Yetkili Servis Standartları- Niteliksel Kriterler' hükümlerini içerdiğini, ayrıca müvekkiline yerine getirilmemesi halinde sözleşmenin son bulmasına yol açacak bozucu yenilik doğuran hakkı kullanma yetkisini veren geçici maddeyi bünyesinde barındırdığını, kararlaştırılan standartların yerine getirilmesi için 23.12.2006 tarihinden itibaren tam 1 yıllık süre tanındığını, davacının bu edimini yerine getirmediğini, müvekkilinin davacının tesise ilişkin iyileştirme ve yetkili

servis standartlarına uyum çalışmasını yetiştirmesini başka servislerde olduğu gibi denetlediğini, 24.09.2007 ve 12.12.2007 tarihli uyarı ihtarını gönderdiğini, süresinde işlemi tamamlayamayan ve bu durumu kabul eden davacıya önceye dayalı ilişkinin varlığı ve iyiniyet kapsamında isteği üzerine 31.05.2008 tarihine kadar süre verildiğini, bu süre zarfından da edimini yerine getirmediğini, 18.06.2008 tarihli yazısıyla 01.09.2008 tarihine kadar yeniden süre verilmesini talep ettiğini, yeterli esneklik gösterilen davacıya ek süre verilmediğini, önceki verilen süre sonrasında yapılan denetimde edimlerin yerine getirilmediğinin tespit edildiğini,

yeni standartların davacının edimiyle ilgisinin bulunmadığını, binanın esasında ciddi değişiklik gerektirmeyen, müşteri kabul alanı, duvar rengi v.s içeren değişiklikler olduğunu, iddiaların yerinde bulunmadığını, verilen hakkın kullanılarak sözleşmenin usulüne uygun şekilde feshedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesin istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında 23.12.2006 tarihli yetkili servis sözleşmesi akdedildiği, 31. maddesinde sözleşmenin feshinin düzenlendiği, geçici maddesinde ise iş bu sözleşme ve eklerinde yer alan düzenleme ve standartlarda 31.12.2007 tarihine kadar edimlerini yerine getirmesi şartıyla imzalandığı, servis tarafından üzerine düşen yükümlülükler yerine getirilmediği takdirde şirketin bu sözleşmeyi başkaca bir neden göstermeksizin yazıyla feshetme yetkisinin hükme bağlandığı,

24.09.2007 ve 23.12.2007 tarihli ihtarlarla davalıca sözleşmenin fesih edileceği ve ek süre verilmeyeceği hatırlatılarak edimlerin henüz yerine getirilmediği yönünde uyarılar yapıldığı, davacının ihtarlarda belirtilen belgeleri temin etmediği, yeni başlatılan inşaatın 31.12.2008 tarihine kadar bitirilemeyeceği ve hali hazır servis yerinin de taahhüt edildiği şekilde 31.05.2008 tarihine kadar standartlara uygun hale getirilmediği, davalının edimlerini yerine getirmeyerek sözleşmenin devamını imkansız hale getirdiği, iki defa aldığı süreyi kullanamadığı,

davacının fesih için verilmesi gereken 15 günlük sürenin verilmediği savunmasının, daha önce iki kez süre verilmesi ve bu sürelerde sözleşmeye aykırılığın giderilmemesi karşısında TMK'nın 2. maddesi karşısında dinlenemeyeceği, verilecek sürenin faydasız kalacağı, davalının fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.