Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/9361 K.2012/13181

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/06/2010 gün ve 2009/108-2010/287 sayılı kararı onayan Daire’nin 04/04/2012 gün ve 2010/15175-2012/5283 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının “reisvip” ibaresinden oluşan marka tescil istemine “VIP şekil” ibareli 155162 ve 181082 sayılı adına tescilli tanınmış markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın TPE YİDK kararı ile kısmen reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK’nun kısmi ret kararının iptalini, tescil olunan davalı markasının hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum işlemlerinin yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin marka tesciliyle davacının markalarının tanınmışlığından yararlanma niyetinin bulunmadığını, davacı ile ortak faaliyet alanının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı markaları ile davalı başvurusuna konu “reisvip” ibareli markanın KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırma ihtimaline yol açacak ölçüde benzerlik bulunmadığı, “VIP” unsurlu davacı markalarının tanınmış olduğunun güncel delil ve belgelerle ispat edilemediği, davacı markalarının tanınmış olduğu kabul edilse bile markalar arasındaki benzerlik düzeyinin oldukça düşük olması, ürünler arasında hiç bir ilişkinin olmaması, hedef kitlenin oldukça farklı olması nedeniyle davacının KHK nin 8/4. maddesindeki ilave korumadan yararlanmasının da mümkün olmadığı, TPE YİDK kararının doğru olduğu gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04/04/2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.