Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/9376 K.2012/13575

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.07.2010 gün ve 2008/35-2010/193 sayılı kararı onayan Daire’nin 30.03.2012 gün ve 2010/13908-2012/5038 sayılı kararı aleyhinde davalılardan şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “PINAR BEYAZ”, “PINAR BEYAZ&DİZAYN”, “BEYAZIM”, ibareli markaların sahibi olduğunu, davalının da müvekkili markaları ile iltibaslar yaratacak şekilde 17.05.2005 tarihinde 2005/19509 sayı ile “BEYAZOVA” ibareli markanın tescili için bir başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin bu markanın tescilinin önlenmesi için yapmış olduğu itirazın 2007-M-5522 sayılı YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa söz konusu markanın “BEYAZOVA” olmasına rağmen, “BEYAZ” unsurunu ön plana çıkararak müvekkilinin markaları ile ayırt edilemeyecek kadar benzerliğe yol açtığını,

müvekkilinin “BEYAZ” ibresini uzun yıllardan beri kullandığını ve bu kullanım sonucunda ayırt edici hale geldiğini ileri sürerek, Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 2007-M-5522 sayılı kararının iptali ile diğer davalı adına 2005/19509 kod numarası ile işlem gören “BEYAZOVA” ibareli markasının tescil edilme kararının iptaline, hükümsüz sayılmasına ve marka sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili,davanın reddini istemiştir. Davalı Akova A.Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce onanmıştır. Davalılardan şirket vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan şirket vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.