KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/95 E., 2013/15274 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Eylül 2013
- Mahkemesi
- FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
326 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.10.2011 tarih ve 2011/231-2011/361 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 2004 yılında ABD'de kurulan müvekkilinin tanınmış "Shadowprotect" markasını menşe ülke ile birlikte bir çok ülkede tescil ettirdiğini, "Shadowprotect" ve "Storagecraft" ibareli markaların tescili için TPE'ye başvurduğunu, 2010/49200 sayılı "Shadrowprotect" ibareli marka başvurularının davalı kurumca 99/010311 sayılı "Shadow" markası mesnet gösterilerek 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiğini, itirazlarının TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunca kabul edilmediğini, oysa bir bütün olarak bakıldığında markalar arasında aynılık veya ayırdedilemeyecek derecede benzerliğin bulunmadığını,
müvekkili markasına yapılan "Protect" ilavesinin ayırdediciliği sağladığını, tüketicilerin bilinçli olduklarını, müvekkilinin davaya konu markaya ayırdecilik kazandırdığını ileri sürerek TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun 2011-M-1686 sayılı kararının iptalini, 2010/49200 sayılı "Shadowprotect" markası ile ilgili tescil işlemlerinin devamını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı markası ile redde dayanak markanın ayırdedilemeyecek kadar benzer olduğu gibi aynı sınıf mal ve hizmetleri kapsadığını, tescil engelinin bulunduğunu, kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu başvuru ile redde dayanak markanın ayırdedilemeyecek derecede benzer olduğu, aynı tür mal ve hizmetleri kapsadığı, iltibas sakıncasının bulunduğu, tescilli bir markaya karşı kullanımla ayrıdedicilik iddiasının dinlenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/95, K. 2013/15274, 9 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama