Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/9876 K.2012/14580

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye ( Beyoğlu 2. Asliye) Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/12/2009 gün ve 2009/36-2009/502 sayılı kararı onayan Daire’nin 20/03/2012 gün ve 2010/4695-2012/4247 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, davalı bankanın kurucu hissedarı bulunduğunu, kuruluşu sırasında banka ile aralarında kendine özgü bir sözleşme akdedildiğini, davalı bankanın her hesap dönemi sonunda elde ettiği net kârdan masraf ve yedek akçeleri çıkardıktan sonra bakiyenin %5'inin %1'ni kendisine vermekle yükümlü olduğunu, bankanın 1992 yılından beri eksik ödeme yaptığını, bundan dolayı birikmiş alacağının 100.000 TL'nin üzerinde olduğunu, yaptığı başvuruların sonuçsuz kalması nedeniyle icra takibi başlattığını, ancak itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/4695 Esas 2012/4247 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.