Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/9921 K.2012/14021

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2009 gün ve 2008/99-2009/466 sayılı kararı onayan Daire’nin 05/04/2012 gün ve 2010/5603-2012/5440 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2007 yılında ...’e oto yedek parçası sattığını, karşılığında davalı bankanın muhatabı, ...’in keşidecisi, ...’in cirantası olduğu, toplam (52.900) TL bedelinde 5 adet çek alındığını, çeklerin karşılıksız çıkması üzerine girişilen icra takibinin sonuçsuz kaldığını, bu arada yapılan araştırmada keşidecinin 1980 yılında cirantanın da 1999 yılında öldüğünün anlaşıldığını, davalı bankanın çek karnesi verirken gerekli özeni göstermediğini ileri sürerek, anılan meblağda maddi ve (10.000) TL. manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.