Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/10035 K.2013/14262

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.11.2011 gün ve 2009/186-2011/305 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.02.2013 gün ve 2012/11698-2013/2775 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 19/08/2004 tarihinde imzalanan sözleşme ile müvekkili şirketin kullanmış olduğu basılı marka ve logolar ile restoran donanımını bedeli karşılığında davalıya satmayı ve restoran işletmesini de davalıya devretmeyi, davalının ise buna karşılık 100.000 ABD Doları'nı nakden ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini, ödemede gecikme olması halinde her gün için %2 oranında cezai şart ödeneceğinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin üzerine düşen sorumlulukları yerine getirdiğini, ancak davalının borcunu ödemediğini ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere, söz konusu sözleşme ile belirlenen 10.000 ABD Doları karşılığı 15.544,00TL ile ödenmesi gereken cezai şart için 2.000 ABD Doları karşılığı 3.108,80 TL'nin faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.