Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/10542 K.2014/1243

Taraflar arasında görülen davada .... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/03/2013 tarih ve 2012/95-2013/75 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin ...'ye devirden önce ... A.Ş'nin ... Şubesi'ne 5.000,00 TL mevduatını 30/09/1999 tarihinden 04/11/1999 vade tarihine kadar %80 net faiz oranı üzerinden yatırdığı, vade sonunda işlemiş faizi ile birlikte 5.383,56 TL'sini %81 faiz üzerinden 09/12/1999 vade tarihine kadar, vade sonunda işlemiş faiz ile birlikte 5.801,70 TL'sini %83 faiz oranı üzerinden 13/01/2000 vade tarihine kadar vadeli olarak yatırdığı, 21/12/1999 tarihinde ...

A.Ş yönetimine... tarafından el konularak bankacılık yapma ve mevduat kabul etme izni kaldırılarak yönetimin ...'ye devredildiğini, müvekkilimin bankaya yatırmış olduğu mevduatın ... A.Ş yönetimi tarafından...'de paravan olarak kurulan dava dışı off shore bankasına aktarıldığını, müvekkilinin iradesi sakatlanarak havale talimatı imzalatıldığını, bu şekilde toplanan paranın ...

A.Ş yönetimi tarafından grup şirketlere ve hayali şirketlere usulsüz kredi vermek suretiyle tüketildiğinin tespit edildiğini belirterek şimdilik 5.801,70 TL mevduat alacağının bankaya yatırıldığı tarihten itibaren akdi faiz, vadeden itibaren ise akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ve ihbar olunan vekili, zamanaşımı defi, hakdüşürücü süre, husumet yönünden ve esas yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının zamanaşımı definin yerinde olmadığı,... Ltd'ye Yurt Ticaret ve Kredi Bankası A.Ş. tarafından gönderilen paraların aslında fiilen Kıbrıs’a aktarılmadığı, Yurt Ticaret ve Kredi Bankası A.Ş.'nin hakim ortaklarına ait bir kısım şirketlere kredi olarak verilmek üzere kullandırıldığı hususunun sabit olduğu, davalının sorumluluğunun BK'nın 41, 55. ve TTK'nın 336. maddelerinden kaynaklandığı, davacının zararını... bankasından tahsil etme olanağının kalmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 5.801,70 TL'nin 09/12/1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve feri müdahil ... vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları ile feri müdahil vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, dava dilekçesinde alacağın vade tarihinden fiili ödeme tarihine kadar akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faiziyle birlikte tahsilinin talep edilmiş olması karşısında, taleple bağlı kalınarak, alacağın yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken alacağın avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi doğru olmadığı gibi; mahkemece davalı bankaya harç yüklenmiş ise de davalı ...

Bank A.Ş.'ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan Yurt Bank A.Ş.'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın off shore bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten Yurt Bank A.Ş.'nin ... tarafından devir alındıktan sonra en son ... Bank A.Ş.'ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken ... Bank A.Ş.'ye devredilen Yurt Bank A.Ş.'nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan ...

Bank A.Ş.'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması da doğru olmayıp, kararın bu yönlerden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönlerden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.