Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/10941 K.2013/15988

Taraflar arasındaki davadan dolayı Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.01.2012 gün ve 2012/90-2012/45 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbir isteyen vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

İhtiyati tedbir isteyen vekili, Türksat Uydu Haberleşme Kablo TV İşl.

A.Ş'nin 5335 sayılı Kanunla değişik 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu’nu Ek 33 ve Geçici 10. maddesine ve taraflar arasında akdedilen protokollere aykırı olarak müvekkiline ait menhol ve yer altı güzergahlarına izin almadan fiber optik kablolar çektiğini, müvekkilinin altyapısından yararlanmaya devam ettiğini ileri sürerek; tespit edilen toplam 1914 metrelik kısma müdahalenin meni ile bildirilen güzergahlarda tesis edilmiş 1914 metre 24 FOY kablonun kaline karar verilmesi talebiyle açılan davada.

Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 08/02/2012 tarihli 2012/5 D.İş E. ve 2012/4 D.İş K. sayılı kararıyla kabloların işletmeye alınmamış olanlarının işletmeye alınmasının durdurulmasına, başkaca izinsiz giriş yapılmasının önlenmesine yönelik verilen ihtiyati tedbir kararının devamını talep etmiş; mahkemece, talebin kabulüyle, Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 08/02/2012 tarihli 2012/5 D.İş E. ve 2012/4 D.İş K. sayılı dosyası üzerinden konulan ihtiyati tedbirin devamına karar verilmiştir.

İhtiyati tedbir kararına itiraz eden, Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen tedbir kararına yapılan itiraz üzerine 28/02/2012 tarihinde itirazlarının kısmen kabulüyle başkaca izinsiz giriş yapılmasının önlenmesine ilişkin tedbirin kaldırılmasına karar verildiğini, yargılama yapılmaksızın, uyuşmazlık konusunu esastan halleder nitelikte tedbir kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, yapılan işlemin eskiyen kabloların değiştirilmesinden ibaret bulunduğunu, telafisi güç neticelere yol açacak şekilde tedbir kararı verileceğini belirterek, ihtiyati tedbir kararına itiraz etmiş, ihtiyati tedbirin devamın ilişkin kararın kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/5-2012/4 D.İş sayılı dosyasında tedbir kararının kaldırıldığı gerekçesiyle; 24/02/2012 tarihli tensip ara kararı ile verilen tedbirin devamına yönelik kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati tedbir isteyen vekili temyiz etmiştir.

İhtiyati tedbir talebinin reddi üzerine verilen karara karşı temyiz yoluna başvurulabileceği gibi (HMK. m. 391/1), yokluğunda ihtiyati tedbir kararı verilen kişinin itirazı üzerine verilen karara karşı da temyiz yoluna başvurulabilecektir. Gerek Hukuk Usulü

Muhakemeleri Kanunu'nda gerekse Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda ara kararlarına karşı kanun yoluna başvuru kabul edilmemiştir. Yukarıda da belirtildiği üzere, ihtiyati tedbir hakkında verilen kararlara karşı ancak belli durumlarda temyiz yoluna başvurulabilecektir.

Nitekim, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 396. maddesinde durum ve koşulların değişmesi sebebiyle ihtiyati tedbirin değiştirilmesi veya kaldırılması talebinin reddine ilişkin kararın temyiz edilemeyeceği aslında kanun koyucunun da açık ve bilinçli bir tercihidir. Zira durum ve koşulların değişmesi sebebiyle itiraz hakkında Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 396. maddesinin ikinci fıkrasında, 394. maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarının kıyasen uygulanacağı açıkça belirtilmiştir.

Bu şekilde 394. maddenin üçüncü fıkrasına yapılan atıf ile üçüncü kişilerin de itiraz edebileceği, dördüncü fıkraya yapılan atıf ile de itirazın şekli ve incelenmesinin kıyasen uygulanacağı düzenlenmiştir. Dikkat edilirse kanun yoluna başvuru imkanını düzenleyen 394. maddenin beşinci fıkrasına atıf yapılmamıştır.

Gerekçede de belirtildiği gibi ihtiyati tedbir kararı verildikten sonra, mevcut olan durum ve koşulların dava sırasında birden fazla değişmesi mümkün olabilir ve her seferinde itiraz edilebilir, her itiraz üzerine verilen karara karşı kanun yoluna başvurulması, ihtiyati tedbir kararlarına karşı başvurulması öngörülen temyiz yolundan beklenen amacın tam tersine bir sonuç doğuracaktır.

Durum ve koşulların değişmesi sebebiyle yapılan itiraz üzerine verilen kararlara karşı ancak esas hükümle birlikte kanun yoluna başvurulabilecektir (Prof. Dr. Hakan Pekcanıtez, Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi, 01.06.2012 tarihli Hukuki Mütalaa).

Sonuç olarak, 6100 sayılı HMK'nın 396. maddesinin ikinci fıkrasında, 394. maddenin beşinci fıkrasına atıf yapılmadığından durum ve koşulların değişmesi sebebiyle ihtiyati tedbir kararının değiştirilmesi talebinin reddi hakkında verilen karar temyiz edilemez.

Somut olayda temyize konu karar mahkemece tensiben devamına hükmedilen ihtiyati tedbirin durum ve koşulların değişmesi sebebiyle tümüyle kaldırılmasına ilişkindir. Bu anlamda, 6100 Sayılı HMK'nın 396. maddesi kapsamında bir karar olup, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda temyizi kabil bir karar niteliğinde değildir. Bu itibarla; ihtiyati tedbir isteyen vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.