Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11042 K.2014/1072

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2012 tarih ve 2011/178-2012/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan A.. K.. vekili ve davalı M.. K.. tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkilinin markası olan “k. yakı, ş. delikli kapsi kumlu kaplanlı“ ibareli markasını taklit eden ürünleri sattıklarını, eylemlerinin markaya tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek şimdilik 10.000 TL maddi 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Medine, 1500 adet boş yakı zarfının başka biri tarafından dükkana bırakıldığını, kendisine ait olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı Ayşe, davalılardan Medine'nin yanında gündelik ile çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca “Ş. Delikli–K. Yakı” ibareli ... sayılı markanın davacı adına kayıtlı olduğu, davalıların pek çok çeşit taklit ürünün yanında, 1584 adet dava konusu markayı taşıyan boş yakı zarfı ile yakalandığı, davalılardan M.. K..’ın mahkumiyetine, diğer davalının beraatine ilişkin kararın kesinleştiği, davacının tercihine göre yıllık lisansın 1.000 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.000 TL maddi tazminat ve 3.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan Ayşe vekili ve davalı Medine temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı M.. K..'ın tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı A.. K.. temyizine gelince, davalı Ayşe diğer davalının işyerinde çalışan işçidir. 556 sayılı KHK'nın marka hakkına tecavüz fiiline iştirak halini düzenleyen 61/e bendi 5083 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Ayrıca, olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK 50. maddesi ile (TBK md.61) iştirak halinde sorumluluk hali düzenlenmiş ise de buna göre yardımcı olan kişinin asıl mütecaviz ile birlikte iştirak halinde sorumlu tutulabilmesi için eyleminin tecavüz oluşturduğunu bilmesi yada bilebilecek durumda olması gerekir.

Davalı Ayşe'nin diğer davalı Medine'nin işyerinde çalışan işçi olması nedeniyle bu anlamda mütecavizin eylemine iştirak eden veya kolaylaştıran olarak nitelendirilmesi somut uyuşmazlık bakımından kanıtlanamadığı halde bu davalının da sorumluluğuna karar verilmesi doğru olmamış kararın davalı A.. K.. bakımından bozulması gerekmiştir.