Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11197 K.2013/16108

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.09.2010 gün ve 2009/162-2010/221 sayılı kararı onayan Daire’nin 19.02.2013 gün ve 2011/8546-2013/2889 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2007/20317 sayılı ''OSSA DESIGN''' ibareli marka başvurusuna davalı tarafça 20. sınıfta eskiye dayalı kullanım gerekçesiyle itirazda bulunulduğunu, itirazın kabul edildiğini, davalının müvekkili başvurusundan daha önceye dayalı bir marka başvurusu bulunmadığı gibi, yanlızca faturalara dayanılarak eskiye dayalı kullanımın ispatlanamayacağını, davalının ''OSSA'' ibaresini hiçbir zaman marka olarak kullanmadığını, bu ibare ile müvekkilinin marka başvurusunun benzer olmadığını ileri sürerek, davalı TPE. YİDK. kararının iptaline, başvurunun devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davacının “OSSA” markasını seçmiş olmasının haksız menfaat elde etmek amacı taşıdığını, gerçek hak sahipliğinin korunması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.