Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11389 K.2014/1099

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/01/2013 tarih ve 2011/73-2013/3 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin elektrik aydınlatma ürünlerinin üretim ve pazarlaması alanında faaliyet gösterdiğini, davalı şirketin 2010/00846-1-2 ve 3 numaralı tavan armatürü tasarımları için diğer davalı TPE’ye başvuruda bulunduğunu, başvuruya itirazlarının YİDK'ca haksız bir şekilde reddedildiğini, oysa davalı şirkete ait tasarımın müvekkili şirket tasarımıyla aynı olduğunu, armatürün tavana takılmasını sağlayacak olan kısımların korunmaya değecek bir özellikte olmadıklarını, korunmaya çalışılan asıl görselin armatürün ön yüzeyi olduğunu, yeni ve ayırt edici olmadığını,

esasen davalı fiili kullanımlarının müvekkilinin önceki tarihli tasarımlarına tecavüz oluşturduğunu; bu konuda Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde dava açıldığını; ileri sürerek TPE YİDK’nın kararının iptaline, davalının 2010/00846-1-2-3 numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne, tasarım sicilinden terkinine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, müvekkiline ait tasarım başvurusu ile davacının itirazına dayanak tasarımların birbirine benzer olmadığını, itiraza mesnet gösterilen tasarımlar karşısında müvekkili tasarımlarının yeni ve ayırt edici özelliklere sahip olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı tasarımlarının itiraza mesnet tasarımlar karşısında yeni olmakla beraber bilgilenmiş kullanıcıda bıraktığı izlenim itibari ile ayırt edici olmadığı, davalının fiili kullanımlarına dair ürünlere ilişkin ihlal davası niteliğindeki Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde görülen davanın sonucunun beklenmesine gerek bulunmadığı gerekçesi ile, davanın kabulüne YİDK kararının iptali ile davalı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu 2010-00846 sayılı çoklu tasarım belgesindeki (3) nolu tasarım bakımından yenilik unsurunun bulunmaması nedeni ile TPE YİDK kararının iptali ve aynı tasarımın hükümsüzlük koşulları gerçekleşmiş olmasına göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bent kapsamında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, işbu davanın yargılamasının devam ettiği sırada Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 01.03.2012 tarih 257-40 sayılı kararı ile uyuşmazlık konusu 2010/00846 sayılı çoklu tasarım belgesindeki (1) ve (2) nolu tasarımlara konu ürünlerin davacı adına tescilli tasarımlara benzer olmadığından bahisle davacı tarafından davalı aleyhine açılan men'i müdahale davasının reddine karar verilmiştir. Mahkemece, her iki davadaki bilirkişi raporlarının farklılığına karşı Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde alınan raporun esasen davalının fiili kullanımlarına dair ürünlere ilişkin olduğu ve bu davanın sonucunun beklenmesine gerek bulunmadığı gerekçesi ile huzurdaki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Oysa ki, her iki davada alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişki nedeni ile işbu davada alınan ek raporlarda da Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde dava konusu ürünler ile eldeki davada (1) ve (2) nolu ürün tasarımlarının aynı oldukları hususu belirtildikten sonra raporlar arasındaki farklılığın ürün örnekleri üzerinde yapılan incelemeden kaynaklandığı, bu nedenle de huzurdaki davaya ilişkin rapora itibar edilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Bu durumda, dava konusu (1) ve (2) nolu tasarımlar ile Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin yukarıda tarife nosu belirtilen dosyasındaki men'i müdahale davasına konu ürünlerin aynı olduklarının kabulü gerekir. Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin anılan kararı ile davanın reddine karar verildiği ve bu kararın da Dairemiz' in 30.10.2013 tarih 2326/19076 sayılı kararı ile onandığı anlaşılmaktadır.

O halde, Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 01.03.2012 tarih 257-40 sayılı dosyasının kesinleşmesi beklenilerek eldeki dava bakımından güçlü delil niteliği taşıyıp taşımadığı hususu tartışılmak sureti ile bir sonuca varılması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın (1) ve (2) nolu tasarımlar bakımından da kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.