Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11457 K.2013/16452

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.09.2011 gün ve 2009/674-2011/320 sayılı kararı bozan Daire’nin 13.02.2013 gün ve 2011/15478-2013/2491 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin kurucu ortağı olduğunu, 2006 yılında yapılan genel kurulda anasözleşmeye eklenen geçici madde ile müvekkili ile birlikte toplam 4 ortağın 21 yıl süre ile yönetim kurulunda temsil haklarının bulunduğunun kararlaştırıldığını, bu durumun müvekkili ile birlikte dört ortağa verilen imtiyaz niteliğinde bulunduğunu, 07.08.2009 tarihli genel kurulda ise anılan geçici maddenin kaldırılarak müvekkilinin yönetim kurulunda temsil edilmesinin önüne geçildiğini,

oluşturulan yeni yönetim kurulu tarafından yapılan davet ile 09.09.2009 ve 08.10.2009 tarihlerinde iki ayrı genel kurul yapılarak anasözleşme değişikliği yapıldığını, imtiyazlı ortakların haklarının ihlaline ilişkin bu kararların infaz kabiliyetinin olmadığını ileri sürerek, 07.08.2009 tarihli genel kurulda alınan anasözleşmenin 7. maddesindeki değişiklik kararının infaz kabiliyetinin olmadığının tespitiyle, kararların yoklukla malul olduğunun tespitini ve daha sonra yapılan 09.09.2009 tarihli ve 08.10.2009 tarihli genel kurullarda alınan kararların yoklukla malul olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bu kez davalı şirket vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.