Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11475 K.2013/16022

Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.03.2013 tarih ve 2013/161-2013/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi alacaklı İş Bankası vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili, davalı şirketler ile alacaklı banka arasında genel gayrinakdi kredi sözleşmesi imzalandığını, ancak kredilerin geri ödenmemesi sebebiyle ekte gösterilen ihtarnamelerin keşide edildiğini, davalılar aleyhine bir kısım takipler yapıldığını, daha sonra davalılar ile yapılan 2 ayrı protokol ile borcun kabul ve ikrar edildiğini, ancak protokole uyulmadığını, kalan miktarın tahsili için sözleşmenin 75. maddesi uyarınca ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Karşı taraf vekili, müvekkilinin alacaklı olduğunu iddia eden tarafa herhangi bir borcunun bulunmadığını, tüm borcun 2005 ve 2006 yıllarında kapatıldığını, banka tarafından müvekkillerine gönderilmiş herhangi bir temerrüt veya hesap kat ihtarnamesi bulunmadığını , ihtiyati haciz kararının kanuna aykırı olarak verildiğini ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Alacaklı vekili, yapılan itirazların yasal dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece; duruşma açılarak yapılan inceleme sonunda, ihtiyati haciz kararının sadece, taraflar arasında imzalanmış genel kredi sözleşmesine dayalı olduğu, borçlunun bu sözleşmeden kaynaklanan borçlarını gösterir İİK'nın 68/b3 maddesi gereğince İİK'nın 68/1 maddesinde belirtilen belgelerden sayılan noter ihtarnamesinin talep dilekçesinde yer almadığı gerekçesiyle itirazın kabulü ile ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, alacaklı İş bankası vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, taraflar arasında akdedilen genel ve gayrinakdi kredi sözleşmelerinden kaynaklanan borcun ödenmemesi üzerine tarafların tekrar bir araya gelerek, ortaya çıkan borcu yeniden yapılandırdıkları ve ihtiyati haciz talepli dilekçeye ekli “protokol” başlıklı belgeye göre, borcun protokolde belirtilen kesin vadelere bağlandığı, bu sebeple borcun ödeneceği, bir diğer söyleyişle muaccel olduğu günün taraflarca birlikte kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, gerek 818 sayılı BK'nın 74 ve 101/2 ve 6098 sayılı TBK'nın 90 ve 117/2. maddeleri hükümleri gözetildiğinde mahkeme kararının gerekçesinde isabet bulunmadığı gibi bu anlamda borcun muaccel kılınması ve borçluların temerrütü için karşı tarafa herhangi bir ihtarname keşidesine gerek olmadığı ortadadır. Hal böyle iken, itirazın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.