Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/12470 K.2014/3123

Taraflar arasında görülen davada ... 19. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/05/2013 tarih ve 2012/144-2013/132 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın halefi olduğu ...'nin ... Şubesi'nde 11/11/1999 hesap açma tarihli 7.600.00 TL bedelli %83 faiz oranlı hesabı bulunduğunu, müvekkilinin parasının iradesi dışında ...

Bank hesabına aktarıldığını, paranın gerçekte ... hesabına havale edilmediğini, bunun için müvekkilinden herhangi bir havale ücreti alınmadığını, paranın sanki bankaya yatırıldığı yönünde işlemler yapıldığını, diğer şirketin davalı bankanın akraba kuruluşu olduğunu, davalıların müvekkilinin tahsil edemediği mevduat miktarından sorumlu olduğunu ileri sürerek,

7.600.00 TL'nin, 11/11/1999 tarihinden itibaren vade sonuna kadar işleyecek yıllık % 83 oranındaki akdi faizleri ile bundan sonraki dönem için 3095 sayılı kanunun 2/2 maddesi uyarınca ticari işlerde uygulanan avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı def'inde bulunmuşlar, davanın usulden ve esastan reddini istemişlerdir. Fer'i Müdahiller vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu alacağın mevduat alacağı olduğu, sorumluluğun BK 41,55,TTK 336 maddelerinden kaynaklanması ve davacının zararını ... bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren sürenin başlayacağı gerekçesiyle, zamanaşımı def'inin reddine, ... ... ...

Ltd.'e gönderilen paranın aslında fiilen Kıbrıs'a gönderilmediği, davalı ....'nin hakim ortaklarınca kullandırıldığı, bu haliyle güven kurumu olan bankanın bu durumu bilerek davacıyı ... Ltd.'e yönlendirilmesi neticesinde davacının .... ... Şubesi'nde açmış olduğu 7.600,00 TL. mevduat tutarının davacı gerçek ve samimi talimatı olmaksızın ... ... ... Ltd'e aktarılmış olması ve davacı tarafından açılan hesap bedeli olan 7.600,00 TL nin 11.11.1999 tarihinde 54563 nolu ... ... ...

Ltd. hesabına aktarıldığı dava konusu miktarın ... dışına ... ... ... Ltd.'e havale edilmiş olduğuna ilişkin kayıt ve belgelerin davalı bankaca dosyaya sunulamadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 7.600,00 TL'nin 11/11/1999 hesap açılış tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilesine karar verilmiştir. .../...

Kararı, davalı vekili ve fer'i müdahil ... vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka ve fer'i müdahil ...'nin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden ....’nin 22.12.1999 tarihinde ...’ye devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise ... A.Ş. ile devren birleştirildiği, yine ... ile ...

A.Ş. (sonraki unvanı ...) arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği, anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla, devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından ...’nin sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davacı alacağının, esasen fona devredilen ....’nin işlemi olduğu,

somut uyuşmazlık itibariyle davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.