KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2013/12471 E., 2014/1766 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 20/11/2012
- Numarası
- 2012/169-2012/473
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü;
-K A R A R-
Davacı vekili, trafik sigortası bulunmayan aracın neden olduğu kaza sonucunda davacının yaralandığını ileri sürerek ıslah dilekçesi ile 4.475,00 TL tedavi gideri ve 23.545,00 TL işgücü kaybından doğan maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile toplam 5.320,00 TL tedavi gideri ve 7.070,02 TL işgücü kaybından doğan maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı Güvence Hesabı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve işgücü kaybı tazminatı yönünden davalı Güvence Hesabı'nın sorumluluğuna karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanmaya bağlı tedavi gideri ve işgücü kaybı tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece tedavi gideri konusunda verilen ilk hükümde 4.475,00 TL tedavi giderine hükmedilmiştir. Davalı vekilinin temyiz istemi üzerine, karar işgücü kaybı tazminatı yönünden davalı yararına bozulmuştur. O halde tedavi gideri konusunda verilen ilk hüküm bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği halde, davacı talebi de aşılarak 5.320,00 TL'ye hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/12471, K. 2014/1766, 13 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama