Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/12720 K.2013/19094

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.12.2011 gün ve 2004/416-2011/505 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.05.2013 gün ve 2012/11171-2013/9794 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkili şirketlerince ihtiyaç duyulan ve 04.01.1996 tarihinde yapılan Bölgesel Çağrı Sistemi İhalesi ile Alfanümerik Çağrı Sistemleri işinin davalıya ihale edildiğini, taraflar arasındaki gelir paylaşımlı sözleşmenin ise 10.12.1998 tarihinde imzalandığını, 29.06.2001 tarihinde geçici kabul yapıldığını, ancak sözleşme süresinin bitimine 2 yıl kala karşı tarafça 11.09.2001 tarihli yazıları ile verimli bir işletme yapılamayacağından bahisle sözleşmenin sona erdirildiğini ve kati teminat mektuplarının geri istendiğinin bildirilmesi üzerine,

müvekkili şirketçe yapılan incelemede sistemin iş planına göre 06.12.1999 tarihinde servise verilmesi gerekirken verilemediğini, 29.06.2001 tarihinde geçici kabulü yapılarak servise vermeye hazır hale getirildiğinin anlaşıldığını, sözleşmenin 10. maddesine göre 60 günlük gecikme süresinin dolmasına rağmen sistemi servise hazır hale getiremediğini, söz konusu sözleşmenin Malzeme Dairesi Başkanlığı'nın 08.12.2003 tarihli yazıları ile sözleşmenin 15. maddesi gereği feshedildiğini,

ileri sürerek davalının müvekkili şirket nezdinde bulunan Türkiye İmar Bankası ...Şubesi'nce düzenlenen 4 adet kati teminat mektup bedelinden kaynaklanan toplam 90.000 USD lık alacaklarının tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise davacı vekili, aynı sözleşmeye dayanarak 2000 yılına ait ödenmeyen 11.987,38 TL yer tahsisi-enerji bedeli alacağı ile sözleşmenin 10. maddesi uyarınca hesaplanan sistemi 06.12.1999 tarihinde servise hazır hale getirmediği için 82.629,48 USD gecikme cezasının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, teminat mektuplarının süresinin bittiğini, süresi biten mektuplardan bir hak talep edilemeyeceğini, müvekkili şirketin hesaplarına İmar Bankası soruşturması kapsamında tedbir konulduğunu, teminat mektuplarının verilmesinden sonra müvekkilinin sözleşmede esaslı hataya düştüklerini, sözleşmenin baskı altında imzalatıldığını, davacını edimlerini yerine getirmediğini, müterafik kusurlu olduğunu, taraflar arasında kararlaştırılan çağrı sisteminin gelişen teknolojide uygulanamadan rafa kaldırılmış bir projeden ibaret olduğunu, BK'nın 117. maddesi şartlarının oluştuğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sözleşmenin 15. maddesi gereği esas davada 90.000 USD toplam değerli teminat mektup bedelini istemekle haklı olduğundan esas davanın kabulüne karar vermek gerektiği, birleşen dava da ise; kararlaştırılan cezai şartın davalının sistemi servise hazır hale getirmesine ilişkin olduğu, davalının sistemi 29.06.2001 tarihinde servise hazır hale getirdiği ve geçici kabul yapıldığı, davalı borcunun 06.12.1999 tarihinden itibaren işleyen 60 günlük gecikme süresinden sonra ifa etmesine rağmen davacının sistemin geçici kabul sırasında cezai şartı saklı tuttuğuna ilişkin ihtirazı kayıt koymadığı,

BK'nın 158/II göre artık cezai şartı isteyemeyeceği, 2000 yılına ait kira ödemesi yolundaki davacı talebi de ispatlanmadığından birleşen davanın reddi gerektiği, gerekçesiyle davacı tarafından, davalı aleyhine açılan esas davanın kabulüne, (mahkemelerinin 2007/254 Esas 2007/244 Karar nolu dosyasında tahsilde tekerrür olmamak üzere) ve toplam tutarları 90.000 USD olan teminat mektup bedellerinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, bu miktara 08.12.2003 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca faiz uygulanmasına,

birleşen İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/397 nolu dosyasında davacı tarafından davalı aleyhine açılan davanın reddine dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, asıl ve birleşen davanın davalısı vekilinin süresinde olmadığından temyiz isteminin süre yönünden reddine, asıl ve birleşen davanın davacısı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanmasına karar verilmiştir.

Taraf vekilleri, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.