Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/12890 K.2014/16482

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/01/2013 tarih ve 2006/280-2013/5 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalı E.. Y.. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24/10/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. C. H. ile davalılardan E.. Y.. vekili Av. M. A.A.ve davalılardan E.. K.. ile C. M.F. ve Rekl. Ltd. Şti. vekili Av. İ.. F.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı E..

Y.. arasında yapım sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme ile iki adet albümün yapımının, ikinci albümün piyasaya sürülmesinden itibaren 1 yıl sonrasına kadar başka bir yapımcıya yeni bir yapıt seslendirilmeyeceğinin ve sözleşmedeki edimlere aykırılık halinde cezai şart ödeneceğinin kararlaştırıldığını, sözleşme uyarınca birinci albümün piyasaya sürüldüğünü, aradan uzun zaman geçmesine rağmen davalının çeşitli bahanelere sığınarak ikinci albümün çalışmalarına başlamadığını, bunun üzerine müvekkilinin 12.05.2006 tarihli ihtarname ile davalıyı ikinci albüm çalışmalarına davet ettiğini,

davalının cevabi ihtarnamesi ile bu talebe olumsuz cevap verdiğini, bu şekilde sözleşmeyi ihlal eden davalının sözleşmede belirlenen cezai şarttan sorumlu olduğunu, diğer davalıların ise davalı E.. Y.. ile işbirliği içinde hareket ederek anılan davalıya albüm yaptıklarını, bu eylemin de haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, 500.000 Euro cezai şartın faizi ile birlikte davalı E..

Y..'dan tahsiline, haksız rekabet nedeniyle 30.000 TL'nin ise diğer davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı E.. Y.. vekili, davacının ikinci albümün çıkarılması için gerekli çalışmaları yapmadığını, yine sözleşmede öngörülen ödemelerde bulunmadığını, müvekkilinin sözleşmeye aykırı herhangi bir edimi olmadığından kendisinden cezai şartın istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalı arasında 14.6.2003 tarihli sözleşmenin imzalandığı, bu sözleşmenin davalının iki adet albüm yapmasına ilişkin bulunduğu, davalı E.. Y..'ın sözleşmede öngörülmesine rağmen ikinci albümü yapmadığı, ayrıca yine sözleşme ile yasaklanmasına rağmen sözleşme süresi içerisinde davalının diğer davalı yapımcı adına kaset çıkardığı, bu şekilde davalı E..

Y..'ın sözleşme hükümlerini ihlal ettiği, her ne kadar anılan davalı tarafça davacının da sözleşmeye aykırı davrandığı savunulmuş ise de ne dava öncesinde ne de dava sırasında davacıya bu konuda herhangi bir talep yöneltilmediği, ayrıca davalının, sözleşme hükümlerine göre davacı taraftan edimlerini yerine getirmesini talep imkanına sahip olduğu, sözleşmeye aykırı hareket eden davalıdan cezai şart isteme koşullarının oluştuğu, taraflarca belirlenen cezai şart fahiş görüldüğünden mülga BK'nun 161/son maddesi uyarınca tenkisi yoluna gidildiği, diğer davalıların davaya konu sözleşmeden haberdar olduklarının ve davalı E..

Y.. ile birlikte hareket ettiklerinin kanıtlanamadığı, ayrıca davalı E.. Y..'a yönelik maddi tazminat talebinin de ispat edilemediği gerekçesiyle davalılar E.. K.. ve şirket yönünden davanın reddine, davalı E.. Y..'a yönelik maddi tazminat talebinin reddine, cezai şart talebinin kısmen kabulü ile 50.000 EURO'nun faizi ile birlikte davalı E.. Y..'dan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı E.. Y.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, albüm yapım sözleşmesine dayalı cezai şart alacağının tahsili ile haksız rekabetten kaynaklanan tazminat istemlerine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçe ile davalılar E.. K.. ve şirket yönünden davanın reddine, davalı E.. Y.. yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünün özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği kabul edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılmış, iki ayrı heyet tarafından yapılan incelemeler sonucunda dosyaya sunulan 28.05.2008 ve 04.03.2010 tarihli kök raporlar ile 02.03.2011 tarihli ek raporda, davacının sözleşmede öngörülen edimlerini yerine getirmediği ve bu nedenle cezai şart isteyemeyeceği yönünde görüş bildirilmiş olmasına rağmen mahkemece davacı tarafça dosyaya sunulan ve anılan bilirkişi raporları ile zıt yönde kanaat bildiren uzman görüşüne itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren ve somut uyuşmazlığa uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 293. maddesinde, tarafların, dava konusu olayla ilgili olarak uzmanından bilimsel mütalaa alabilecekleri düzenlenmiş olup hakimin bu delili serbestçe değerlendirebileceği kuşkusuzdur.

Bu itibarla, mahkemece alınan bilirkişi raporları ile sunulan uzman görüşü arasındaki çelişki giderilerek ve gerekirse anılan maddenin ikinci fıkrasında düzenlenen, hakimin rapor alınan uzman kişiyi davet ederek dinleyebileceği imkanı da gözetilerek oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline davacı vekilinin tüm, davalı E.. Y.. vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.