Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/12942 K.2013/18504

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.11.2011 gün ve 2008/62-2011/260 sayılı kararı onayan Daire’nin 27.03.2013 gün ve 2012/5649-2013/6060 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Meysu A.Ş. ile yaptığı lisans sözleşmesi kapsamında "Meysu" ibareli markaların kullanım hakkına sahip olduğunu, davalıların ise "MEY" ibareli pek çok markayı adlarına tescil ettirdiğini, bu markaların hükümsüzlüğü istemi ile açtıkları davaların halen derdest olduğunu ayrıca davacının "Mey" ibaresini ticaret unvanında da kullandığını, bu durumun müvekkilinin tanınmış markası ile iltibas yarattığını ileri sürerek, davalı şirketlerin unvanlarından "Mey" ibaresinin çıkartılmasına, davalının tesisi, makine ve cihazlarına el konulmasına, ürünlerin toplatılmasına, haksız rekabet nedeniyle 10.000 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.