Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/13367 K.2013/18269

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/04/2012 tarih ve 2011/408-2012/262 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun uyarınca davalı banka nezdinde tasarrufu teşvik hesabı açıldığını, bilhare yayımlanan 4853 sayılı Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabının Tasfiyesi ve Bu Hesaptan Yapılacak Ödemelere Dair Kanun gereğince açılan hesaplardaki paraların asıllarıyla birlikte belli bir ödeme takvimi çerçevesinde hak sahiplerine ödenmesinin kararlaştırıldığını,

müvekkilinin davalı bankadan tasfiye gereği tasarruf teşvik hesabındaki anapara ve nemasını talep ettiğinde kendisine yatırılan primlere göre anaparanın çok az gözüktüğü dolayısıyla herhangi bir tasfiye alacağının olmadığının bildirildiğini, yapılan araştırmada çalıştığı işyerinin paraları hesap sahiplerinin hesaplarına geçirmediğinin ortaya çıktığını,

bilgisayar kayıtlarının yenilenmesi sırasında kayıtların kaybolduğunun ifade edildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla ödenmeyen tasarruf teşvik alacağı ve nema alacağından 1.300,00 TL'nin ödeme takvimindeki ödeme günlerinden itibaren kanuni faizden az olmamak üzere 4853 Sayılı Kanuna göre nemalandırılmak suretiyle faiz ve neması ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 2.027,16 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, tasarrufu teşvik kesintileri bakımından bankanın tek görevinin aracılık olup başkaca bir sorumluluğunun olmadığını, davada asıl sorumlu olan SGK ve işveren aleyhine davanın ikame edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca işveren tarafından tasarruf teşvik kesintilerinin davalı bankaya yatırıldığı, ancak banka tarafından davacının hesabına geçirilmediği, davalı bankanın davacı hesabına geçmeyen tasarruf teşvik kesintisi ve nemasından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 2.027,16 TL nema alacağının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Banka vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, kararın HÜKÜM bölümünde (3) numaralı bentte toplam yargılama masrafının doğru hesaplandığının anlaşılmış olmasına ve aynı bentte bilirkişi ücreti miktarında yapılan hatanın maddi hata olup, mahkemece mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.