Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/13520 K.2014/2302

Taraflar arasında görülen davada ... 22. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/06/2013 tarih ve 2012/121-2013/164 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bankaya devrinden önce ...'nin Göztepe Şubesi'ne 01.12.1999 tarihinde 6.061,00 TL parasını % 83 faiz oranı ile vade sonu 05.01.2000 tarihinde dolacak şekilde yatırdığını, kendisine yatırmış olduğu paraya karşılık bir banka cüzdanı verildiğini, yapılan araştırmada müvekkilinin bankaya yatırmış olduğu mevduatın, davalı .... yönetimi tarafından ...’de kurulu dava dışı ... ... ...

Bank Ltd. adlı paravan bankanın, ...'nin Merkez Şubesi'nde bulunan hesabına aktarıldığını, müvekkilinin bankalara olan güveninin kötüye kullanılarak ve iradesi sakatlanarak havale talimatı imzalatıldığı, müvekkilinin yatırmış olduğu mevduat alacağını vadesi geldiğinde ödememiş olması ve faiz kaybı nedeniyle davacının zarar etmesine sebep olduğunu ileri sürerek,

müvekkilinin davalı bankaya yatırmış olduğu 6.061,00 TL alacağının davalı bankadan hükmen tahsiline, alacağa paranın bankaya yattığı tarih olan 01.12.1999 tarihinden vade sonu olan 05.01.2000 tarihine kadar yıllık % 83 akdi faiz, 01.12.1999 tarihinden fiili ödeme tarihine kadar ise 3095 sayılı kanunun 2 maddesi son bendi gereğince % 83 akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ve fer'i müdahil vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, hak düşürücü sürenin dolduğunu, müvekkilinin ... bankasından ayrı bir tüzel kişiliği olduğundan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacıların daha fazla faiz elde etmek için kendi iradeleriyle ... bankasında hesap açtıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının parasını ... hesaba yatırdığının sabit olduğu, davalı bankanın sorumluluğunun bulunduğu, davacıların alacaklarını dava dışı ... Securty ... Bank Ltd’den tahsil edebilme imkanlarının bulunmadığı, güven ve itibar kurumu olan bankaların aldıkları mevduatları sahtecilere karşı özenle korumak zorunda oldukları,

objektif özen borcu gereği olarak hafif kusurlarından dahi sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne, 6.061,00 TL'nin 01/12/1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ve fer'i müdahil vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının sorumluluğunun BK'nın 41,55 ve TTK'nın 336. maddelerinden kaynaklanmasına, davacı zararının ... bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı vekili ve fer'i müdahil vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece, davalı Bankaya harç yüklenmiş ise de davalı ... ......ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan ...'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın ... bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten ...'nin ... tarafından devir alındıktan sonra en son ... ......ye devredildiği, bu durumda ...

Bankası iken ... ......ye devredilen ...'nin eylemlerinden dolayı açılan davada gerek dosya yükümlülüğünü üstlenen ..., gerekse bu bankayı devir alan ... ......nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.