Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/13882 K.2014/15741

Taraflar arasında görülen davada İzmir (Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.05.2013 tarih ve 2012/200-2013/200 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14.10.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. Z. D., davalı şirket temsilcisi K.Ö.ve davalı şirket vekili Av. Z.. A.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait malları İzmir Limanı’na 23.11.2009 tarihinde taşıdığını, konteynerlerin varış ihbarnamelerinin davalıya bildirildiğini, davalının 17.11.2009 ve 01.12.2009 tarihinde imzaladığı taahhütnameler ile doğacak demuraj ücretlerinin ikinci ihtara gerek kalmaksızın ödeneceğini taahhüt ettiğini, dava tarihi itibarı ile konteynerlerin boşaltılmadığını ve demuraj bedellerinin de ödenmediğini, bu hususta keşide edilen 21.05.2010 tarihli ihtarnameden de bir sonuç alınamadığını ileri sürerek, şimdilik (9.000) TL'nin davalıdan tahsilini istemiş, 16.03.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 123.696 TL'ye artırarak ilk 9.000 TL için dava tarihinden, kalan 114.696 TL için ıslah tarihinden itibaren ticari faiz talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının davacıya vermiş olduğu 17.11.2009 ve 01.01.2009 tarihli taahhütnamelerle taşımaya konu konteynerlerden doğacak demuraj bedelini ödemeyi kabul ettiği, ayrıca navlun bedelini de davacıya 3.279,60 USD olarak ödediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, toplam 122.203,30 TL davacı alacağının 9.000 TL'nin dava tarihinden, kalan 113.203,30 TL'nin ise 16.03.2012 ıslah tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, konteyner demurajı alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Her ne kadar mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda, davacının taşıyan olduğunun kabulü ile görüş bildirilmişse de, davalı vekili tarafından da davacının taşıyan olmadığı savunulmuştur. Dosyaya sunulan 25.10.2009 tarihli konişmentoda ise dava konusu olayda taşıyanın dava dışı DSV O. T.

A/S-Danimarka olarak belirtildiği, davalının ise anılan konişmentoya göre malların tesliminde ihbar edilecek şirket olarak yer aldığı, konişmentonun taşıyanın acentesi sıfatıyla DSV Air&S. Co. Ltd. tarafından düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davacı vekilince sunulan dava dilekçesinde, doğrudan davacı adına demuraj alacağı talep edildiğine göre, davacının taşıyanın acentesi olması halinde davanın reddinin gerekeceği tabiidir.

Mahkeme ise davacının aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığına ilişkin olan bu konuda hiçbir inceleme yapmamıştır.

Bu durum karşısında mahkemece, davacının taşıyan mı, taşıyanın acentesi mi, konteyner sahibi mi olduğunun incelenmesi, bu suretle aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir. 2-Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.