Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/13936 K.2013/20013

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.12.2010 gün ve 2009/26-2010/324 sayılı kararı onayan Daire’nin 05.06.2013 gün ve 2011/8613-2013/11701 sayılı kararı aleyhinde davacı ve davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin FLASH ibaresinin 7. ve 35. sınıf mal ve hizmetlerde marka olarak tescili için yaptığı başvurunun, TPE tarafından Flash ibaresini içeren markalar mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesine göre kısmen reddedildiğini, oysa başvuru ile redde mesnet markaların aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını, uzun yıllara dayalı kullanımla markasına ayırt edicilik kazandırıp, markayı tanıtan müvekkilinin marka üzerinde öncelik hakkı elde ettiğini,

öte yandan redde mesnet alınan markalardan davalı şirkete ait 2000/04958 sayılı markasının tescil tarihinden itibaren 07. sınıfın 7. alt grubunu içeren emtialarda kullanılmadığını ileri sürerek, müvekkilinin marka başvurusunun kısmen reddine dair TPE YİDK'nın 2008-M-5746 sayılı kısmi ret kararının iptaline, davalı şirketin 2000/04958 sayılı FLASH V+Şekil ibareli markasının 07. sınıfın 7. alt grubundaki emtialar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiş,

ıslah dilekçesi ile davalı adına tescilli redde mesnet 2002/34852 sayılı Transtesc FLASH V+Şekil ibareli şekil markanın da tescilli olduğu tüm sınıflar yönünden hükümsüzlüğünü istemiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı ve davalı şirket vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Davacı ve davalı şirket vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalı şirket vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.