KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/14143 E., 2014/2589 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2014
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/07/2004 gün ve 2000/903-2004/262 sayılı kararı bozan Daire’nin 06.03.2013 gün ve 2012/3857-2013/4215 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davacının ....'nin ... Şubesi'ne vadeli mevduat yatırdığını, ardından banka çalışanlarının tavsiye ve yönlendirmeleriyle “...” hesabı açtırarak tasarruflarını bu hesapta değerlendirmeye başladığını, ....'nin yatırılan paraları bankacılık ilkelerine aykırı olarak kullandığını, yaptığı işlemlerden dolayı 21.12.1999 tarihinde ... tarafından el konulan davalı bankanın, verdiği taahhüt ve güvencelere rağmen, müvekkillerinin parasını ödemediğini ileri sürerek, davacı tarafından yatırılan paranın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar ve vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece davalı banka ile ... Holding A.Ş., ... hakkında erken açılan davanın reddine, davalı Zeynep İlkar hakkında açılan davanın HUMK'nın 409. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, diğer davalılar hakkında açılan davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen kararın davacı ve davalı banka vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2012/3857 E., 2013/4215 K. sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.
Davalı banka vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/14143, K. 2014/2589, 14 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama