Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/14163 K.2014/3323

Taraflar arasında görülen davada ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/06/2013 tarih ve 2012/219-2013/280 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yıllarca yapmış olduğu birikimini ... A.Ş.'de değerlendirmek istediğinde banka yetkilileri tarafından...hesabına yönlendirildiğini, ancak bu hesaba yatan paralara devlet tarafından güvence verilmediği konusunda ikaz edilmediğini, müvekkilinin bankaya yatırmış olduğu miktarın 16.12.1999 tarihi itibari ile 10.000 TL olduğunu, bankanın 22.12.1999 tarihinde ...'ye devredildiğini, 26.01.2001 tarihinde ise ...

Bank A.Ş. ile birleştirildiğini, yine ... ile ...

Bank A.Ş. arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiğini, anılan sözleşmenin 6.13. maddesi uyarınca ...'nin de sorumlu olduğunu, müvekkilinin ... hesabı açmaya teşvik edildiğini bu nedenle zarara uğratılmış olduğunu, davalı banka sahibi ...'in eylemlerinden dolayı ceza almış olduğunu ileri sürerek 10.000 TL'nin 21.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında 06.05.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 10.798,73 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini istemiştir. Davalı ... Bank A.Ş. vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı bankanın pasif husumeti bulunduğu ancak .... paranın yatırıldığı ve havale edildiği şirketlerden ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunduğu, bu itibarla yasa gereğince ... ... bankasına havale edilen para ile ilgili davalı idarenin fonksiyonel bir görevi bulunmadığı, benzer dosyalarda, İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nce verilen 29.11.2005 tarihli karar ile davalı bankanın külli halefi ...

A.Ş.’nin yöneticisi olan ... ... hakkında, “... hesapları üzerinden banka vasıta kılınmak suretiyle dolandırıcılık” suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu ve kesinleştiği, bu kapsamda davacı tarafından davalı ... ... ve ... Bankasının ...

Şubesi'nde 26.07.1999 tarihinde 7.900 TL yatırılarak bu paranın...bankasına havalesi yolunda talimat alındığı, bu işlemlerin davacının iradesi fesada uğratılarak yapıldığı, davacıya yatırdığı paranın iadesinin yapılmamış olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 7.900 TL'nin 26.07.1999 tarihinden itibaren avans faiziyle davalı bankadan tahsil edilerek davacıya ödenmesine. Davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir. ..../...

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1- Aleyhinde hüküm bulunmayan ve borcu üstlenen konumunda da olmayan davalı ... vekilinin mahkeme kararını temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davalı ... Bank AŞ vekilinin temyiz istemine gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Ancak, davacının 21/12/1999 tarihinden itibaren itibaren faiz talebinde bulunmasına rağmen mahkemece, talebi aşacak şekilde, 27/07/1999 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle temyiz eden yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de; kanuna aykırı olan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.