Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/14330 K.2014/4012

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/02/2013 tarih ve 2011/138-2013/18 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1991 yılından beri Türkiye'nin en büyük turizm şirketlerinden olduğunu, müvekkilinin tanınmış ''ETS'' ibareli markaları bulunduğunu, müvekkilinin ticaret unvanına ve tanınmış ETS ibareli markalarına davalı şirket tarafından tecavüz ve haksız rekabet edildiğini ileri sürerek, haksız rekabetin ve davalı şirket adına olan www.ets-grup.com adlı internet sitesi aracılığı ile marka hakkına tecavüzün tespitine, men'ine, bu siteye erişimin engellenmesine, 15.000,00TL manevi tazminata, davalı şirketin ticaret unvanında yer alan ETS ibaresinin ticaret unvanından terkini ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket ortakları tarafından kurulmuş olan dava dışı ETS Endüstriyel Temizlik Servisi Tic. Ltd. Şti'nin davacı şirketten önce ETS ibaresini ticaret sicilinde unvan olarak kullandığını, davacı şirketin kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ve davalı şirketlerin faaliyet alanlarının farklı bulunması nedeniyle, davalı unvanının terkininin gerekmediği, davalının ETS GRUP ibaresini kullanmasının marka hakkına tecavüz niteliğinde olduğu, davalının ticari unvanın internet alan adında kullanmasının haksız rekabet oluşturmayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, markaya tecavüzün men'ine ve durdurulmasına, 2.500,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince; mahkemece davacı ve davalı unvanlarının benzer unsurunun ETS olduğu, davacı şirketin tescil önceliği bulunduğu, ancak tarafların iştigal alanlarının farklı olduğu gerekçesiyle unvan terkini isteminin reddine karar verilmiştir.

Oysa davalı şirketin ana sözleşmesinin 5/7. maddesinde şirket konusu ile ilgili olarak apart otel, motel, kamping, tatil köyü, kaplıca, plaj tesisi, lokanta, bar, restaurant, sinema, oyun salonu, ve benzeri turizme yönelik tesisler kurmak ve işletmek davalının faaliyetlerinden bazıları olarak sıralanmıştır.

Faaliyet alanlarının aynı olup olmadığının değerlendirilmesinde sadece fiilen yapılan işlerin değil, her iki yanın anasözleşmesi hükümlerini göz önünde bulundurulması ve şayet faaliyet alanlarının kısmen dahi ayniyet yada benzerlik bulunması halinde bu hususun unvanlar arası iltibasa neden olacağının kabulü gerekir.

Bu itibarla mahkemece davalının ana sözleşmesinde davacının iştigal alanıyla örtüşen hizmetler bulunduğunun kabulü ile her iki şirketin unvanının esaslı unsurunun ''ETS'' olduğu nazara alınarak, değerlendirme yapılması gerekirken, yazılı gerekçeyle ticaret unvanının terkini talebinin reddi doğru görülmemiştir.

3-Davacının davalı şirket adına tescilli www.ets-group.com adlı alan adının kullanmasının önlenmesine ilişkin istemi mahkemece, ''ETS'' ibaresinin davalı şirketin ticaret unvanının ek unsurunu oluşturduğundan web sitesini kullanmasının davacının marka hakkına tecavüz teşkil etmeyeceği gerekçesiyle reddedilmiştir.Somut olayda, davacıya ait markaların esaslı unsuru olan “ETS” ibaresinin davalı tarafından adına tescilli alan adında ve internet sitesinde ticari amaçlı ve markasal olarak kullanıldığı,

davacı markalarının esaslı unsurunun ''ETS'' ibaresi olduğu anlaşılmakla, bu durumun 556 sayılı KHK’nin 61. maddesinin yaptığı atıf uyarınca 9. maddesi kapsamında bir kullanım olup, bunun da 61. madde uyarınca marka hakkına tecavüz teşkil ettiği nazara alınarak, davalının kullanımların ortadan kaldırılması için gerekli terkin kararının verilmesi gerekirken, davacının bu yöndeki yasal isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de davacı yararına bozulması gerekmiştir.