KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/15000 E., 2013/19219 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ekim 2013
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/06/2013 tarih ve 2013/193-2013/360 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili nezdinde Nakliyat Emtia Sigorta poliçesi ile sigortalı çelik boru emtiasının davalı tarafından Türkiye'den Fransa'ya taşınması sırasında hasarlandığını, sigortalının zararının karşılandığını, davalı taşıyanın zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 55.148 TL'nin 01.06.2011 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, zamanaşımı ve esas yönünden davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın ticari dava olmayıp haksız fiile dayalı alacak davası niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, nakliyat abonman sigorta poliçesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, sigortalı emtianın taşınması amacıyla davalıya teslim edildiği ve söz konusu emtianın davalı tarafından taşınır iken hasarlandığı konusunda çekişme bulunmamaktadır. Mahkemece, yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmiştir. Ancak, dava konusu taşıma CMR hükümlerine tabi taşıma niteliğinde olup, taşıma sözleşmelerinden doğan hukuk davalarının ticari dava sayılacağı nazara alınarak, mahkemece işin esasına girilerek hüküm tesisi gerekirken, sigortalı ile davalı arasındaki hukuki ilişkinin haksız fiile dayandığından bahisle davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/15000, K. 2013/19219, 31 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama