Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/15325 K.2013/22150

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/12/2011 gün ve 2009/46-2011/675 sayılı kararı bozan Daire’nin 20/05/2013 gün ve 2012/11614-2013/10335 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada taraflar arasında işyeri devri ile ilgili imzalanan 15/09/2008 tarihli sözleşme gereği 6.000,00 TL nakit para ile Kasım 2008- Ocak 2009 tarihli 2 adet 5.000'er TL'lik senet verildiğini, müvekkillerince 6.000,00 TL ve Kasım 2009 tarihli senet içinde 3.250,00 TL ödendiğini, ancak mecurun iş yeri ruhsatı almaya müsait olmaması nedeniyle ruhsat alınamadığını ve faaliyete geçemediğini, davalılar tarafından yasal olarak işletilmesi mümkün olmayan iş yerinin devri nedeniyle müvekkillerinin zarara uğradığını ileri sürerek, peşin verilen 6.000,00 TL'nin istirdadı ile Kasım 2008 tarihli 5.000,00 TL bedelli ve Ocak 2009 tarihli 5.000,00 TL bedelli senetlerden dolayı borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalılar vekili, davanın reddini savunmuş, %40 tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davacılar vekili birleştirilen davada, 01/10/2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesine konu, iş yeri ruhsatı almaya yeterli bulunmayan yerin müvekkillerine kira akdi ile kiralanması nedeniyle davalıya ödenen Ekim ve Kasım aylarına ait 2.200,00 TL kira bedelinin istirdadını, iş yerinde yapılan 5.000,00 TL masrafın ve 1.000,00 TL yoksun kalınan karın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 12.11.2010 tarihli celsede, birleştirilen davadan feragat edilmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir .

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar, asıl davada taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez asıl davada davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.