Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/15706 K.2013/22533

Taraflar arasında görülen davada Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.06.2012 gün ve 2012/100-2012/230 sayılı kararı onayan Daire’nin 17.06.2013 gün ve 2012/15645-2013/12477 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Mersin Şubesi'nde kredili mevduat hesabı bulunduğunu, 31.03.2008 tarihinde 1.168,51 TL kredi kartı borcunun destek kredi hesabından bankaca ödendiğini ve ödenen miktarın müvekkilince 04.04.2008 tarihinde 1.200,00 TL olarak ödenmesine rağmen bankaca müvekkilinin hesabının tasfiye edilecek alacaklar listesine eklenerek müvekkilinin kredi riski olan müşteri olarak Merkez Bankası'na bildirildiğini, müvekkilinin bankalarda büyük miktarda kredi kullanarak ticari faaliyetlerini yürüttüğünü ve yapılan işlem nedeniyle ciddi şekilde kredi ve itibar kaybına uğradığını,

borcun tasfiye edilecek alacaklar listesine alınmasında yasal kriterlere uyulmadığını ileri sürerek, 30.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.