KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/1592 E., 2013/4119 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2013
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ...(...) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/02/2011 gün ve 2007/316-2011/33 sayılı kararı onayan Daire’nin 22/.../2012 gün ve 2011/9877-2012/16742 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin izni ve bilgisi olmadan davalı banka şubesinde bulunan mevduat hesabından internet bankacılığı yoluyla, kişi veya kişiler tarafından başka hesaplara para aktarması yapılarak müvekkilinin hesabının boşaltılmış olduğunu, yine müvekkiline ... tarafından verilen kredi kartından da internet bankacılığı aracılığıyla 500,00 TL nakit avans işlemi yapılmış olduğunu, müvekkilinin internet bankacılığı şifresini hiç bir kimseyle paylaşmadığını, davalı bankanın gerekli güvenliği sağlayamadığını ileri sürerek, 20.084,00 TL'nın haksız fiil tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının şifresini iyi koruyamaması nedeniyle başkalarının şifresini öğrenmesine neden olduğunu, müvekkili bankanın tüm güvenlik tedbirlerini almış bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/1592, K. 2013/4119, 5 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama