Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/16358 K.2013/21339

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/01/2013 tarih ve 2011/75-2013/8 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile SI-AN arasındaki sözleşmeye rağmen rağmen davalının ticari rakiplerle işbirliğine girdiğini, davalı Dekor Cam Sanayi ve Ticaret Ltd.

Şti ile de acentelik sözleşmesi imzaladığını, müvekkilinin tescilli tasarımlarını kullandığını, Sİ-AN'ın müşteriler tarafından müvekkiline geçen siparişleri ve müşterileri Dekor Cam'a yönlendirdiğini, her iki davalının aralarında anlaşarak müvekkili adına tescilli, patenti alınmış, patent için başvurusu yapılmış taklit ürünleri farklı ad ve kod numaralarıyla imal ederek müşterilere ihraç ettiklerini, müşterilere müvekkilinin fabrikasını kapattığını söylediklerini, haksız rekabet ettiklerini, davalı işbirliğinin müvekkilinin cirosunu düşürdüğünü ileri sürerek Dekor Cam Sanayi ve Ticaret Ltd.

Şti ve SI-AN Cristallerie SRL'den ayrı ayrı 150.000,00 TL maddi 50.000,00 TL manevi olmak üzerek toplam 200.000,00 TL'nin tahsilini, Dekor Cam Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'nin Frankfurt'ta düzenlenecek hediyelik eşya fuarında patenti ve tasarımı ve tescili davacı adına olan tasarımların yurt dışına çıkışına engel olmak için ihracat işlemlerinin durdurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Dekor Cam San ve Tic Ltd Şti ile Fengilas Dış Tic Ltd Şti vekili, davanın Fikri ve Sınai Haklar Hukuk mahkemesinin görevi dahilinde olduğunu ileri sürmüş ve esas hakkında da davanın reddini istemiştir. Diğer davalıya tebligat yapılamamış, davalı da bir savunma yapmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin, Sı-An ve Fengilas Dış Tic Ltd Şti aleyhindeki davasını takip etmediği, müracata bırakılmasını istediği, bir daha da yenilemediği, davacının davalı Dekor Cam San ve Tic A.Ş aleyhinde açtığı davanın ise tescilli, patenti alınmış cam ürün kalıplarının bu davalı tarafından haksız rekabet hükümlerine aykırı şekilde taklit edilerek ve bu taklit ürünlerin düşük fiyatlarla satılarak davacının tüm müşteri çevresini kaybettiği, bu nedenle zarara uğradığı iddiasıyla maddi ve manevi tazminat talep ettiği,

iş bu davada tescilli tasarım hakkına vaki tecavüz davasının görülme yerinin Fikri ve Sınai Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle davalılar Sı-An Crıstallerie Srl ile Fengılas Dış.Tic.Ltd.Şti aleyhinde açılan davaların HMK nun 150/5 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, davacı tarafından davalı Dekor Cam San. ve Tic. Ltd.

Şti aleyhinde açılan davada görevli ve yetkili mahkeme İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi olduğundan, davanın görev nedeniyle usulden reddine, harç ve masrafların ilgili mahkemece nazara alınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı Fenglas Dış Tic. Ltd. Şti. vekili, vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

Mahkemece, mümeyyiz davalı Fenglas Dış Ticaret Limited Şirketi hakkında açılan davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğine göre ve davacının, mümeyyiz davalının dava dilekçesinde sehven gösterildiğini belirtmesi, maddi ve manevi tazminat taleplerinin açıkça diğer davalılardan istenip talep sonucunda mümeyyiz davalıdan istenen bir alacağın gösterilmemesi,

dolayısıyla nispi vekalet ücretine konu olabilecek bir talebin mümeyyiz davalı yönünden bulunmaması ve anılan davalı yönünden toplanmasına karar verilen bir delilin olmamasının gözetilmesiyle, karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 331/3 ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/1 maddeleri ve ikinci kısım ikinci bölüm nazara alınarak davalı lehine vekalet ücreti takdiri gerekirken mümeyyiz davalı yararına vekalet ücretine hükmolunmaması doğru olmamış ise de, bu hususta yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç bulunmadığından HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.