Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/16854 K.2013/21323

Taraflar arasında görülen davada Antalya 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.05.2013 tarih ve 2012/282-2013/183 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tasfiye memuru vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette işçi olarak çalıştığını ve bu çalışmasından kaynaklanan alacakları ödenmediğinden bahisle Antalya 2. İş Mahkemesi'nin 2007/271 Esas sayılı dosyasında alacak davası açtığını, yapılan yargılama sonunda 2010/301 sayılı kararla davanın kabulüne karar verildiğini, fakat davacı şirketin alacağı ödememek için kötü niyetli olarak 09.08.2011 tarihinde tasfiye edildiğini ileri sürerek tasfiyenin iptaline ve şirketin tasfiyeden önceki hale getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı tasfiye memuru vekili, şirketin 09.08.2011 tarihinde tasfiye nedeniyle ticaret sicilden terkin edildiğini, tasfiye işlemlerinin usulüne uygun yerine getirildiğini, tasfiye kararı alındığında davacının davasının derdest olup kesinleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir

Davalılardan Ticaret Sicil Memurluğu davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin, davacının Antalya 2. İş Mahkemesi 2007/271 Esas sayılı dosyasında hüküm altına alınan işçilik alacaklarını ödemeden ortaklar kurulu kararıyla tasfiye edilip ticaret sicilden terkin edildiği, henüz mal varlığının tam olarak tasfiye edilmediği ve davacıya borcunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve Antalya Ticaret Sicili'nin 23651 sicil nosuna kayıtlı davalı şirketin ihyasına ve yeniden ticaret sicile kaydedilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı tasfiye memuru vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı tasfiye memuru vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.