KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/17188 E., 2014/4057 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2014
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada verilen 19.03.2013 tarih ve 2011/934-2013/176 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, asıl ve birleşen davada müvekkilinin cirantası bulunduğu 4.000,00 TL ve 2.500,00 TL bedelli iki adet çekin şirket yetkilisinin elinde iken aracından çalındığını, söz konusu çeklerle ilgili davalı tarafından müvekkili hariç diğer cirantalara yönelik icra takibi yapıldığını, gerçek hamilin müvekkili olduğunu, müvekkili hakkında icra takibi yapılmamış olmasının kendilerini takipten habersiz bırakmaya yönelik kötüniyetli bir davranış olduğunu ileri sürerek, dava konusu çeklerin istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu çekleri faktoring yöntemi ile devralıp, yetkili hamil olduğunu, çalınma olayını bilmesinini mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ciro silsilesinin usulüne uygun olduğu, davalının faktoring hizmeti vermesi nedeniyle çeki kabul ederek tahsil ettiği çekin meşru hamili olduğu, bunun aksini ispata yarar delilin davacı tarafından sunulamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
.../... -2-
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/17188, K. 2014/4057, 4 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama