Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/17206 K.2014/5723

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/05/2013 tarih ve 2011/503-2013/215 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İstanbul . San. ve Tic. Ltd. Şti'ndeki hisselerini 12.05.2006 tarihinde davalılara devrettiğini, 22.08.2006 tarihinde devrin tescili için davalılara ihtar gönderilmesine rağmen davalıların devir işlemini ticaret siciline tescil ettirmediklerini, bu sebeple şirket borçlarından dolayı müvekkilinin SGK'ya ve vergi dairesine 84.415,00 TL ödemek zorunda kaldığını, vergi dairesine yapılan bu ödemelerin tahsili için başlatılan icra takibine davalıların haksız ve kötüniyetle itiraz ettiklerini ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsili talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının 23.11.2011 tarihine kadar şirket müdürlüğünün devam ettiğini, kamu borçlarından diğer şirket müdürü olan müvekkili T.. Ö.. ile birlikte bu tarihe kadar müteselsilen sorumlu olduğunu, yaptığı ödemelerden ancak %50'si için rücu edebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, İstanbul .. Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'nin ortağı iken hisselerini 12.05.2006 tarihinde davalılara devir ettiği, taraflar arasında protokol düzenlendiği, şirketin SGK ve vergi dairesine olan borçlarının 6111 sayılı Yasa'nın 2 nci maddesi gereğince taksitlendirilerek ödeme planına bağlandığı, davacının 50.577,77 TL SGK ve vergi ödemesi yaptığı, İTO'ya ise 1.021,38 TL aidat ödediği,

davacının hisselerini devrinden sonra yaptığı ödemelerden dolayı şirket ortakları olan davalılara rücu edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takibe itirazların 51.599,15 TL kısım yönünden iptaline, takibin bu miktar ve asıl alacak ile takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi yönünden devamına, asıl alacak miktarı üzerinden %40 oranında inkar tazminatının davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 186'ıncı maddesinde mahkemenin, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet edeceği ve taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususunun bildirileceği düzenlenmiştir.

Anayasa'nın 36'ncı maddesine göre herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı merciileri önünde iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Adil yargılanma hakkı hak arama özgürlüğünün uygulamaya yönelik uzantısı niteliğindedir.

Somut uyuşmazlıkta 6100 sayılı HMK'nın 186'ıncı maddesi hükmüne aykırı olarak tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama için gün tayin edilip taraflara davetiye çıkartılmadan hüküm kurulması savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğundan adil yargılanma hakkı ve hukuki dinlenilme hakkına aykırıdır. Mahkemece bu hususlar nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.