Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/17207 K.2014/5813

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın işyerinden suça konu eşyaları çaldıktan sonra çevreden farkedilmesi üzerine polisin olay yerine gelmesi, çevre cadde ve sokaklarda yapılan araştırma sonucu, yakın caddede bir apartmanın merdiven boşluğuna atılmış olarak eşyaların bulunması, sanığın da kovalamaca sonucu yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminde, kesintisiz takibin bulunmaması nedeniyle hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümlerinin uygulanması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçlardan hapis cezaları ile mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezalar gereği 5237 sayılı TCK'nın 53/1,a-b-c-d-e bentlerindeki haklardan infazı tamamlanıncaya kadar, aynı Yasanın 53/1-c maddesinde belirtilen “kendi altsoyu” üzerindeki velayet hakkından;