Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/18058 K.2014/1230

İstanbul 48. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/07/2013 tarih ve 2013/204 esas sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen(alacaklı) vekili, müvekkili ile davalı(borçlu) arasında taşıma sözleşmesi bulunduğunu, Antalya'dan Adana'ya nakledilmek üzere davalıya(borçluya) teslim edilen emtianın araç sürücüsü tarafından çalınması nedeniyle teslimatın yapılmadığını, müvekkilinin uğradığı zararın tazmini ve sözleşmeden kaynaklanan cezai şartın tahsili için davalı(borçlu) aleyhine icra takibi başlattığını, davalının(borçlunun) takibe itiraz ettiğini, takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali davasında davalı(borçlu) aleyhine ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, alacağın miktarı ve vadesinin geldiğinin tespiti yargılamayı gerektirdiğinden İİK 257. maddesinin aradığı şartlar oluşmadığı gerekçesiyle, ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, mahkemece, ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiştir. Ancak, İİK'nın 257. maddesinde ihtiyati haciz talep edilebilmesinin koşulları sayılmıştır. İİK'nın 257. maddesine göre, ihtiyati haciz istenebilmesi için alacağın vadesinin gelmesi ve rehinle temin edilmemiş olması yeterli olup, alacağın varlığının tam ispatı gerekmeyip yaklaşık ispat yeterlidir. Somut olayda, ihtiyati haciz isteyen(alacaklı) vekili, taraflar arasındaki taşıma sözleşmelerini ve çalınan emtiaya ilişkin karakol ifade tutanağını, sunduğuna göre, mahkemece, alacağın miktarı ve vadesinin tespiti yargılamayı gerektirdiği, İİK'nun 257. maddesinde aranan şartların gerçekleşmediği gerekçesiyle, istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.