Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/1806 K.2013/18429

..

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/11/2012 tarih ve 2011/272-2012/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından sigortalı olan müvekkiline ait gıda ürünleri satılan ve depo olarak kullanılan işyerinden, gıda emtiasının çalındığını ileri sürerek, şimdilik 8.000,00TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, poliçedeki riziko adresi... olmasına rağmen, olayın ... adresinde meydana geldiğini, bu nedenle olayın riziko adresi dışında gerçekleştiğini, davacı tarafın çalındığını beyan ettiği emtiaların bulunduğu soğuk oda kapısının kilitli bulunmaması nedeniyle hırsızlık sigortası genel şartları uyarınca teminat haricinde olduğunu, poliçede yer alan kepenk/ demir parmaklık klozu gereğince de davacının taleplerinin teminat dışında bulunduğunu, davacının beyan ettiği kadar malın çalınmadığını, aşkın sigorta halinin söz konusu olduğunu, talebin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıya ait iş yerinde yapılan hırsızlığın sigorta poliçesiyle teminat kapsamında kaldığı, davacının iş yerinden çalınan emtianın 6.613.62 TL değerinde olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 6.613,62TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delilerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, işyeri sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, karar yeterli araştırma ve incelemeye dayanmadığı gibi, esas alınan bilirkişi raporu da hüküm kurmaya elverişli değildir. Hırsızlık rizikosunun gerçekleşmesi halinde sigorta ettiren zarar miktarını ispat etmek zorundadır. Özellikle ticarethaneler ticari defterler, fatura, irsaliye gibi belgelerle ve diğer kanıtlarla bu yükümlülüğünü yerine getirmelidir.

Mahkemece, hasarın tespiti için davacıya ait envanter defteri, defteri kebir, faturalar ve tüm ticari kayıtlar getirtilerek hırsızlığın gerçekleştiği tarih itibariyle mevcut mal durumu, alanında uzman bilirkişi tarafından incelenmesi gerekirken, sadece; kapanış tasdikleri yaptırılmamış yevmiye defterine istinaden düzenlenen yetersiz bilirkişi raporuyla hüküm kurulması doğru değildir. Bu yolla gerçek zararın miktarı kesin olarak saptanamaz ise, dava tarihinde yürürlükte olan BK.nun 43, ve 44. maddeleri uyarınca mahkemece, uygun bir tazminata hükmedilmesi gerektiği gözetilmelidir.

Yine, davalı sigorta vekili, gerek cevap dilekçesinde, gerek bilirkişi raporuna itirazlarında eksik sigortaya ilişkin itirazlarda bulunmasına rağmen bu itirazların değerlendirilip tartışılmamış olması da yerinde değildir. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir.