Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/1972 K.2013/18959

Taraflar arasında görülen davada Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/11/2012 tarih ve 2011/360-2012/773 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında imzalanan sözleşme ile müvekkil şirketin davalı şirket için Dicle Kalkınma Ajansına başvurmak üzere proje başvurusu hazırlayarak proje için gerekli tüm çalışmaları yapmak işini üstlendiğini, projenin kabul edilmesi halinde davalının ödemesi gereken proje toplam tutarının %3'ünü müvekkiline bir kısmının ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında akdedilen sözleşme gereğince yetkili mahkemenin Mardin Mahkemeleri olduğunu, davacı firmanın projenin hazırlanması ve başvuru işlemlerini yaptığını, ancak projenin uygulanması, denetlenmesi kapsamında sözleşmenin 8, 9 ve 12. maddesinde belirtilen yükümlülüklerini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin sözleşme gereği ücretin tamamını almaya hak kazandığı, taraflar arasındaki sözleşmenin 10. maddesinde davacının yapacağı hizmetler için ödenecek ücretin "proje toplam tutarının % 3'ü" olduğunun belirtildiği, davacı şirketin toplam proje tutarı olan 876.500,00 TL'nin % 3'ü olan 26.295,00 TL miktarınca davalıdan alacaklı olduğu, ancak davalı tarafından 10.000,00 TL'lik ödeme yapıldığından davacının 16.295,00 TL alacağı kaldığı gerekçesiyle, taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.