Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/2227 K.2013/20371

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/09/2012 tarih ve 2011/496-2012/348 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette, şirketin kurulduğu tarihten, ortaklar kurulunun 26/02/2007 tarihindeki toplantısında alınan karar ile davalı şirket atölyesindeki görevinden ayrılmak zorunda bırakılıncaya kadar atölye sorumlusu olarak çalıştığını ve aynı zamanda davalı şirketin ortağı olduğunu, ancak müvekkiline üçüncü bir kişiye yaptırılması gereken işin yaptırıldığını, müvekkilinin SSK primlerinin asgari ücret baz alınarak ödendiğini fakat net maaşının 2000 TL olduğunu,

davalı şirkette çalıştığı dönem boyunca diğer çalışanlardan farklı olmaksızın çalıştığını ve müvekkilinin şirket atölyesinde çalışan olarak görevine devam ederken haklı bir neden gösterilmeden işten çıkartıldığını ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000,00 YTL kıdem tazminatı, 1.000,00 YTL ihbar tazminatı, 2.000,00 YTL yıllık izin ücreti, 500,00 YTL fazla çalışma ücretinin 26/02/2007 tarihinden itibaren kıdem tazminatı için en yüksek mevduat faizi ile diğer alacaklar için işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirket ortağı olup,şirket ortaklığı sebebiyle elde ettiği kazancın ve gelirin iş akdi ile sağladığı kazançtan fazla olduğunu,iş akdinin zorunlu unsuru olan bağımlılık ilkesinin somut olayda gerçekleşmediğini, davacının müvekkili ile aynı iş kolunda faaliyet gösteren başka bir şirket kurması,şirketin imalat sırlarını ifşa etmesi, yeni kurduğu şirket ile müvekkilinin iş yaptığı müşterilere teklifler götürmesi,

müvekkili şirketin cirosunu azaltarak doğrudan zarar vermesi nedeniyle olağanüstü genel kurul kararı ile şirket imalathanesinden uzaklaştırıldığını ve ortaklıktan çıkarma davası açıldığını, davacının müvekkili şirketin diğer ortakları gibi asgari ücret üzerinden maaş aldığını, davacının aldığını ileri sürdüğü ücretin, şirketin diğer ortakları tarafından da müvekkili şirketten ortaya koydukları emek karşılığında aldıkları ücret olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre,İzmir 6. İş Mahkemesi'nde açılmış olan davada,davacının baskın konumunun şirket ortağı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği ve kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nce davacı ile davalı arasındaki ilişkinin “işçi-işveren ilişkisi” olarak değerlendirilemeyeceği, davanın İş Mahkemesinde görülemeyeceği, genel mahkemede görülmesi gerektiği belirtilerek bozulduğu,

şirket ana sözleşmesi de değerlendirildiğinde davacı ile davalı şirket arasında işçi- işveren ilişkisi bulunmadığı,davalı şirketin ortağı olan davacı ile davalı şirket arasındaki baskın ilişkinin ortaklık ilişkisi olduğu,bunun sonucunda da dava dilekçesinde talep olunan işçilikten kaynaklanan alacağın söz konusu olmadığı gerekçesiyle,davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı,davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.