Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/260 K.2014/8196

Taraflar arasında görülen davada ... 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27/09/2012 tarih ve 2011/167-2012/209 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29.04.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalının ürettiği ilaç ürünlerinin tanıtımına, pazarlanmasına ve sipariş alınmasına ilişkin yüklendiği edimleri yerine getirmesine ve hizmet bedeline ilişkin faturayı düzenleyip davalıya göndermesine rağmen davalının faturayı ticari kayıtlara işlemeyip iade ettiğini, oysa Ekim ayına ilişkin olarak 622.110,00 YTL sipariş gerçekleştirildiğini, davalının bunun 515.338,00 YTL olan kısmı için fatura tanzim ederek siparişleri karşıladığını,

bu kısım siparişlerin bedellerinin davalının hesaplarına ulaşmadığı ve faturanın bu nedenle zamanından önce düzenlenip gönderildiği gerekçesiyle faturanın iade edilmemesi karşısında, bunun hizmet faturasının bedeline esas teşkil edecek matrah yönünden davalının kabul ve ikrarının bulunduğu anlamına geldiğini, sözleşmede hizmet bedeli faturasının ay bitmeden, satılan malın vadesine uygun olacak şekilde davacıya ödemenin yapılacağının kararlaştırıldığını, satış bedellerinin davalıya ulaşması koşulunun aranamayacağını ileri sürerek,

davacının 121.540 YTL fatura bedeli kadar davalıdan alacaklı olduğunun tespitini, ıslah dilekçesi ile bu meblağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının alacağını kendi ticari defter ve kayıtları ile kanıtlayamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının faturaya süresinde itiraz edip iade ettiği, davalının satılan mal bedeline ilişkin kabulünün olmadığı, tarafların ticari defterleri usulüne uygun ise de, davacı defterinde kayıtlı olan anılan faturanın davalı defterine işlenmediği, bu durumda davacının ya davalı defterleri ile ya da davacının başka delillerle yaptığı satışları kanıtlayabileceği, bu yönde dosyaya bir kanıt sunamadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20.10.2009 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak ve bilirkişi raporu alınarak dava konusu faturanın davalı defterlerinde kayıtlı olmadığı, davacının çekişme olmayan satışlarının 624.752,74 TL olduğu, buna karşılık davalının satış iadelerinin 428.148,24 TL olduğu ve böylelikle net satış rakamının 196.604,50 TL olduğu ve 04/10/2005 tarihli teklif yazısına göre aylık cironun 200.000 TL’na kadar olması halinde komisyon oranı %5 olarak kararlaştırılmış olmakla bu durumda davacı alacağı 9.830,23 TL + 1.769,44 TL KDV olmak üzere toplam 11.559,67 TL olduğu,

davacı talebinin ve iade mal bedellerinin toplam satışlardan düşülmemesi gerektiği yönünde görüş oluşması durumunda ise davacı talebinin 147.441,65 TL olarak hesaplandığı ancak davacı talebinin 121.540 TL olup bu tutarın dikkate alınması gerektiğinin bilirkişi raporunda belirtildiği gerekçesiyle davacının davasının ıslah edilmiş şekli ile kabulü ile 121.540 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.