Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/2656 K.2013/17984

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.09.2012 tarih ve 2010/406-2012/451 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmesi uyarınca davacının vadeden önce krediyi kapattığını, kapatırken, ödeme planına göre 44.203,63 TL ödemesi gerekirken, bankaca 58.045,00 TL tahsilat yapıldığını fazla tahsilatın iadesi için 10.03.2010 tarihli ihtarname çekildiğini, sözleşmenin 36/6 maddesi uyarınca kredinin erken kapanabileceğini, ödeme tarihindeki ana para ile o tarihe kadar işlemiş faiz ile ferilerinin istenebileceğini, sözleşmede cezai faiz alınacağına dair hüküm olmasına rağmen, oran belirtilmediğini iddia ederek 8.000 TL alacağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının 56.294,44 TL'lik kredi borcunu hiçbir ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin kapattığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı, taraf iddia ve beyanları ile alınan bilirkişi raporuna, taraflar arasında düzenlenen 12.11.2008 tarihli Kredi Genel Sözleşmesi'nin 36/6. maddesine göre, davalının, ödeme tarihindeki kalan ana paraya uyguladığı %25 oranının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.