Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/2667 K.2013/4610

Taraflar arasında görülen davada ... 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.02.2013 tarih ve 2013/64-2013/64 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, müvekkilinin karşı taraftan alacağı bulunduğunu, borcun vadesinde ödemediğini, rehinle de temin edilmediğini ileri sürerek borçluların borca yeterli miktarda menkul ve gayrimenkul malları ile .... şahıslardaki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczini talep etmiştir.

Mahkemece, borçlulardan ...'e hesap kat ihtarı tebliğ edilmediğinden bu borçlu yönünden ihtiyati haciz talebinin reddine, genel kredi sözleşmelerinde yazılı borcun ödendiğine veya rehinle temin olunduğuna dair bir kayda rastlanmadığından diğer borçlular yönünden ihtiyati haciz talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

Dava, İİK'nın 257. maddesi gereğince talep edilen ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, mahkemece borçlulardan ...'e kat ihtarının tebliğ edilmediği gerekçesi ile ihtiyati haciz istemi reddedilmiştir. Taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesinin 9. maddesinde hesabın kat'ı ile birlikte alacağın muaccel olacağı düzelenmiş olup ayrıca ihtar tebliği aranmamıştır. Ayrıca dava konusu alacak iki ayrı sözleşmeden kaynaklanmakta olup bu sözleşmelerin birinde yazılı olan adrese temerrüt ihtarı gönderilmiş fakat borçlunun adresten ayrılmış olması nedeniyle bila tebliğ iade edilmiştir. Bu durumda sözleşmenin bu hükmünün İİK'nın 257/1. maddesi kapsamında tartışılarak oluşulacak sonuç çerçevesinde karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.