Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/2746 K.2013/18886

Taraflar arasında görülen davada Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/12/2012 tarih ve 2012/89-2012/599 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı banka nezdindeki müvekkili şirkete ait mevduat hesabından 18.12.2006 günü değişik hesaplara toplam 6.600 TL'nın internet üzerinden transfer edildiğini, davalı bankanın telefonu üzerine davacının durumdan haberdar olduğunu, davalının üzerine düşen özen yükümlülüğünü yerine getirmediğini ileri sürerek, 6.600 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın güvenlik sisteminin uluslararası alanda kabul edilen güvenlik standartlarına uygun olduğunu, zararın oluşmasında davacının ağır kusurunun etkili olduğunu, banka uygulaması ile zarar arasında bir nedensellik bağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacıya ait paranın davalı bankaya karşı gerçekleştirilen sahtecilik işlemi neticesinde bir başka hesaba havale edildiği, davacının şifre ve parolasının kendi kusuru ile ele geçirildiğinin davalı tarafından ispatlanamadığı, davalı bankanın olay tarihi itibarı ile tek kullanımlık şifre gibi zararı engelleyecek teknolojik imkanlara sahip olmasına rağmen bunları kullanmayıp davacının insiyatifine bıraktığı, usulsüz işlemde çekilen paraların aslında doğrudan doğruya bankanın zararı netiliğinde bulunduğu,

bankaların kendilerine yatırılan paraların hesap sahiplerine istendiğinde veya belli bir vadede aynen veya misli ile iade etmek zorunda olduğu, davalı bankanın davacıya ait mevduatı iade etme yükümlülüğünün somut olayda devam ettiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 6.600 TL'nın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.