Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/2911 K.2013/19029

Taraflar arasında görülen davada Ankara 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.11.2012 tarih ve 2012/117-2012/247 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı tasfiye memuru vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, işkazası nedeniyle rucuen tazminat istemine ilişkin olarak Ankara 12. İş Mahkemesi'nin 2011/264 E. sayılı dosyası kapsamında müvekkili tarafından açılan alacak davasında davalı ...Gıda Tur. İnş. İşl. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ihyası yönünde dava açması için müvekkiline süre verildiğini belirterek şirketin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı tasfiye memuru, tasfiye işlemlerinin tamamlandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça iş kazası nedeniyle ihyası istenilen şirket aleyhine rücuen tazminat davası açıldığı, şirketin ihya edilmesinde davacının menfaatinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı tasfiye memuru temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı tasfiye memurunun tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, Limited Şirket'in ihyası istemine ilişkin olup, davalı ... bu davada yasal hasım olduğu için yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu olmadığına dair karar doğru ise de davalı tasfiye memurunun da zorunlu hasım olduğu gerekçesiyle yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması doğru görülmeyip bozmayı gerektirmekte ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.