Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/313 K.2013/17376

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.10.2012 tarih ve 2012/389-2012/695 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkillerinden tahsil ettiği parayı geri ödemediğini, davalı şirket aleyhine açılan davanın müvekkilleri lehine kesinleştiğini ileri sürerek, Federal Almanya Cumhuriyeti Duisburg Yerel (Sulh Hukuk) Mahkemesi'nin 08.01.2010 tarih ve 73 C 2250/09 sayılı kararın tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yabancı mahkemede görülen davada dava dilekçesi ve mahkeme kararının usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, kararın temyiz yoluna başvurulmadan kesinleştiği, MÖHUK'nın 54. maddesinde belirtilen tenfiz şartlarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.