Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/323 K.2013/17766

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.06.2012 tarih ve 2011/587-2012/270 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin sigortalısı dava dışı şirkete ait nakliyat abonman sigorta poliçesiyle sigortalının sevkiyatlarının sigorta teminatı altına alındığını, bu kapsamda sigortalıya ait emtianın 18/10/2010 tarihinde davalı tarafından nakliyesi sırasında bir kısmının hasarlı olduğunun teslim sırasında anlaşıldığını, hasar bedelinin 15/02/2011 tarihinde sigortalıya ödendiğini, davalının TTK’nın 781 vd maddeleri uyarınca hasardan sorumlu olduğunu ileri sürerek 13.905 TL'si tazminatın davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili , konşimento uyarınca dava konusu malın konteynır içerisine yükleyici tarafından yüklendiği ve istiflendiğinin anlaşıldığını,bu nedenle maldaki hasarın taşımanın hangi aşamasında olduğunun belli olmadığını, bunun ispatının ise davacıya ait olduğunu, yasalara uygun hasar ihbarının ve iki tarafın iştiraki ile yapılmış bir hasar tespitinin bulunmadığını,müvekkilinin hasardan sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre; konşimentoda yer alan “FCL SAID TO CONTAIN “ ve “SHIPPERS LOAD STOW AND COUNT” kayıtlarından malın yükleyici tarafından yüklendiği ve istiflendiğinin belirlenmesi nedeniyle hasarın taşıyanın sorumluluğu alanında gerçekleşmediği karinesi doğduğu, ispat yükünün davacıya ait bulunduğu, TTK’nın 1066. maddesine göre hasar ihbarının usulüne uygun yapılmadığı, eşyanın taşıma sırasında hasara uğradığının davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

1- Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde, sigortalıya ait ve Hindistan’dan ithal edilen emtianın Mersin Limanı’ndan İskenderun’a davalı şirkete ait araç ile nakliyesinin yapıldığı ve davalı aracının mührü açıldıktan sonra boşaltılması sırasında bir kısım emtianın hasarlı olduğunun tespit edildiği ileri sürülmüş ve hasar nedeniyle dava dışı sigortalıya yapılan ödemenin davalıdan rücuen tahsili isteminde bulunulmuştur.

Bu durumda, TTK hükümlerinin uygulanması suretiyle çözümlenmesi gereken kara taşımasına ilişkin uyuşmazlıkta Ticaret Mahkemesi görevlidir.

Görev hususu re’sen ve davanın her aşamasında incelenmesi gereken hususlardan olup, mahkemece uyuşmazlığın niteliği de dikkate alınarak davanın Ticaret Mahkemesi sıfatıyla görülmesi gerekirken, Denizcilik İhtisas Mahkemesi sıfatıyla yargılama yapılarak uyuşmazlığın esasına ilişkin hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.