Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/382 K.2013/19779

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 33. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.09.2012 tarih ve 2011/95-2012/170 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete taşıma rizikolarına karşı sigortalı bulunan emteanın davalı tarafından gerçekleştirilen İsveç-İstanbul taşıması sırasında uğradığı hasar bedelinin sigorta ettirene ödendiğini ileri sürerek, 3.831,00 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, CMR Konvensiyonu'nun 23. maddesi uyarınca müvekkilinin sorumluluğunun kg. başına 8.33 SDR ile sınırlı olduğunu, bunun da 431,97 TL'na karşılık geldiğini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak ve dosya kapsamına göre; hesaplanan maksimum hasar miktarı olan 14.362,32 TL'nin davacı ... şirketinin sigortalısına ödeme yaptığı miktarın üstünde olduğu görüldüğünden ödediği miktarın tamamının davalıdan rücuen istenebileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne 3.831,00 TL nin CMR konvansiyonun 27. maddesi uyarınca temerrüt tarihinden itibaren yıllık %5 faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, nakliye sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, dava dilekçesinde talep edildiği şekilde “TL” cinsinden alacağın davalıdan tahsiline hükmedildiği halde, sadece döviz cinsinden alacağa hükmedilmesi halinde CMR Konvansiyonunun (Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi) 27. maddesi hükmü gereğince, hak sahibine ödenecek tazminat için yıllık %5 üzerinden hesap edilecek faizin istenilebileceği gözden kaçırılarak, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.