Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/4111 K.2013/20207

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.09.2011 tarih ve 2009/185-2011/310 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı şirketin 2008/26227 sayılı başvuru ile “MALETTİ” ibaresini marka olarak tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin "ETİ" markalarını dayanak göstererek başvuruya yaptığı itirazın TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa “MALETTİ" ibaresinin tescili halinde müvekkiline ait "ETİ" markaları ile karışıklığa yol açacağını, ayrıca müvekkiline ait "ETİ" markasının tanınmışlığı ile itibarından haksız olarak yararlanacağını ve markanın itibarının yıpranacağını, müvekkiline ait markanın ayırt edici karakterinin zedeleneyeceğini ileri sürerek, TPE YİDK’nun 28.05.2009 tarih ve 2009-M-2564 sayılı kararın iptaline, davalı başvurusunun tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğünün tespiti ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili; davalı şirket başvurusu ile itiraza dayanak yapılan “ETİ” ibareli markalarla karışmayacağı gibi, her iki şirkete ait markaların kullanılacağı mal/hizmet sınıflarının da farklı olduğunu ve her iki markayı tüketicilerin karıştırma ihtimali bulunmadığını, TPE’ce yapılan işlemlerin doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının itiraza dayanak yaptığı markalardan 2007/54411 sayılı marka dışındaki markaların hiçbirinde 11. ve 20. emtia sınıfının bulunmadığı 2007/54411 sayılı "ETİ+şekil" markasının ise, 20. sınıfta tescilli olduğu ve bu sınıftaki emtianın davalının marka başvurusunda bulunan "kuaför salonları, berber dükkanları ve bu sınıfta yer alan güzellik salonları için mobilyalar, özellikle sandalyeler, kuaförlük için uygun koltuklar, berber koltukları, divanlar, tabureler, aynalar, raflar, kuaför tezgahı aynaları, ayaklıklar, teşhir stantları, teknik masalar, kabul masaları, masalar,

kuaför alet ve hizmet ürünleri için tekerlekli servis masaları" emtiası ile benzerliği bulunduğu, ancak davacıya ait “ETİ+ŞEKİL” ibareli markalar ile davalı şirketin tescil başvurusunda bulunduğu “MALETTİ” ibareleri karşılaştırıldığında davacıya ait “ETİ” ibaresinin sol üst kısmında “Hitit Güneşi” simgesinin şekil olarak yer aldığı, davalı şirketin tescil başvurusunda bulunduğu “MALETTİ” ibaresinin ise yalın olarak tek bir sözcükten oluştuğu başka bir işaret ya da figür içermediği,

ayrıca davacının markaları ile görsel, işitsel, anlamsal olarak markanın muhatabı kuaför malzemeleri ile bu malın alıcısı orta düzeydeki kuaför ve güzellik salonu işleticilerinde bu markanın davacının sahip olduğu "ETİ" ibareli markalar arasında bir benzerlik, idari/işletmesel bağlantı kurma ihtimali olmayacağı,davacıya ait "ETİ" esas unsurlu markaların gıda sektöründe tanınmış olduğu dikkate alındığında davalı başvurusunun kullanılacağı emtia sınıfları bakımından 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesinde öngörülen benzerlik karıştırılma ihtimali (iltibas tehlikesi) bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.