Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/4807 K.2013/12435

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/07/2010 gün ve 2009/90-2010/122 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.12.2012 gün ve 2010/16435-2012/20678 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin imatinib mecylate etken maddeli Glıvec isimli lösemi hastalığında etken ilacın patentli sahibi olduklarını, ilaçlara ruhsat verilmesi için yapılmış olan farmokolojik ve toksikolojik testler ve klinik araştırma sonuçlarının Ruhsatlandırma Yönetmeliği'nin 8. maddesi uyarınca Sağlık Bakanlığı'na sunulduğunu, 08.02.2005 tarihinde ruhsat alındığını, bu verilerin üçüncü kişilere açıklanamayacağını, mülkiyetinin de müvekkillerine ait olduğunu ve bu haklarının TRİPS 39. maddesi, Paris Konvansiyonu'nun 10. maddesi, Ruhsatlandırma Yönetmeliği ve TTK.

56. ve 57. maddeleriyle korunduğu halde davalının müvekkillerinin verilerinden yararlanarak kısaltılmış ilaç başvurusunda bulunduğunu ileri sürerek, davalının bu eyleminin mülkiyete ilişkin veriler üzerindeki 19.01.2005 tarihli Ruhsatlandırma Yönetmeliğinin 9.1/a (3) bendi ile tanınan veri imtiyazı ve sair mülkiyet haklarına tecavüz veya tecavüz tehlikesi ve ayrıca haksız rekabet ve rekabet tehlikesi teşkil ettiğinin tespitine ve önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/16435 E,2012/20678 K sayılı ilamıyla onanmıştır. Davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.