Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/5182 K.2013/20229

Taraflar arasında görülen davada Fethiye 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/11/2012 tarih ve 2012/414-2012/1403 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında düzenlenen kargo taşıma sözleşmesi gereğince 04/08/2010 tarihinde davalıya teslim edilen ve içerisinde deri mont, cansız manken ve dekorasyon malzemesi bulunan toplam 15 adet koliden içerisinde deri mont bulunan bir adet kolinin teslim edilmediğini belirterek müvekkilinin eksik teslim edilen koli sebebiyle 5.000 TL maddi zararı, yoksun kaldığı kar olarak 1.500 TL menfi zararı ve 1.000 TL manevi zararı olmak üzere toplam 7.500 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bir adet kargonun kaybolduğu hususunun ihtilafsız olduğunu, davacının kaybolan koli içerisinde 50 adet deri ceket olduğunu ispat etmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiş, yargılama aşamasında 1 adet kolinin teslim edilmediği yönündeki beyanı ıslah ettiklerini ve kayıp kargo bulunmadığını belirtmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, HMK'ya göre taraflarca yapılmış olan usulü işlemlerin ıslahı mümkün olup, maddi vakıaların ıslah ile değiştirilemeyeceği, davacının kayıp olan koli içerisinde deri ceket bulunduğu iddiasını tanık beyanları ile ispat edemediği, kolinin içerisinde dekorasyon tahtalarının bulunduğu hususunun da ispat edilemediği,

bu nedenle kayıp olan koli içerisinde değeri en az olan cansız mankenlerin bulunduğunun kabulü ile cansız mankenler için belirlenen en az değerin esas alınması gerektiği, kayıp olan koli nedeni ile manevi zarar oluştuğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 700,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, eşya taşıma sözleşmesi kapsamında kaybolan koli sebebiyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçeler ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına sunulan taşıma ücretine ilişkin fatura, ambar tesellüm fişi, sevk irsaliyesi, diğer bilgi ve belgeler ile dinlenen tanık beyanlarına göre, davacının deri ticareti ile iştigal ettiği, 04.08.2010 tarihinde içlerinde deri mont, cansız manken ve dekorasyon tahtalarının bulunduğu toplam 15 adet kolinin Erdemli/Mersin'den Fethiye/Muğla'ya kargo olarak gönderilmesi için davalıya teslim edildiği ve varma yerinde toplam 14 koli olarak davacıya ulaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Buna göre, uyuşmazlık kaybolan kolinin içinde deri ceket, cansız manken veya dekorasyon tahtalarından hangisinin bulunduğu noktasında toplanmakta olup, mahkemece kaybolan koli içerinde değeri daha yüksek olan deri ceket ve dekorasyon tahtalarının bulunduğunun ispat edilememesi sebebiyle değeri en az olan cansız mankenlerin bulunduğunun kabul edildiği belirtilmiş ise de, davacının deri işi ile iştigal ettiği,

gerek tanık beyanları gerekse dosya içerine sunulmuş bulunan fotoğraflardan tam sayısı tespit edilemese dahi tahta askılık ve cansız mankenlerin getirildiğinin belirlenmiş olmasına göre davacı kaybının hayatın olağan akışına uygun olarak deri ceket kolilerinden birine ilişkin olduğunun kabulü ile BK'nun 51 (Eski BK m.43) maddesi kapsamında hakkaniyete uygun bir tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.